In de maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog overlegde het regime van Stalin zowel met Hitler-Duitsland als met Groot-Brittannië en Frankrijk. De communisten spraken met de nazi's over het vernietigen en samen opdelen van Polen en met de oude bondgenoten uit de Eerste Wereldoorlog over een coalitie die de veiligheid van Polen tegenover de nazi's zou garanderen.
Tot mei 1939 was de, tot dan toe onvoorstelbaar succesvolle, Litvinov nog minister van buitenlandse zaken voor de bolsjewieken. Onder zijn leiding leek de voorkeur nog duidelijk uit te gaan naar een anti-nazi coalitie. LEES VERDER »
(5 reacties)
| Frans Groenendijk | 19-10-2011
. .
Met het oog op de dreigende eenzijdige uitroeping, komende maand, van een Palestijnse staat op grondgebied dat onder Israëlische jurisdictie valt, maak ik hieronder een historische vergelijking. Een vergelijking die uiteraard niet bedoeld is als een gelijkstelling van de problematiek van die beide volken maar wel als kapstok om een aantal waarschuwingen aan op te hangen. Terwijl ik nog wat extra informatie verzamelde ten behoeve van dit stuk drong overigens tot me door dat er echt verrassend veel overeenkomsten aan te wijzen zijn tussen de Palestijnse Arabieren van vandaag en de Sudeten Duitsers van 1938.
Voordat ik verderga wil ik echter nog even stil staan bij de vraag of ik met deze vergelijking misschien mensen op verkeerde ideeën zou kunnen brengen.
LEES VERDER »
(4 reacties)
| Frans Groenendijk | 15-08-2011
. .
Zoals ik in het stuk De psychopaten en de ideologische strijd al aangaf, ontlast de valsheid van onze critici ons niet van de plicht om aan zelfonderzoek te doen. Dat onze tegenstanders weinig verantwoordelijkheidsgevoel tonen, moet voor ons geen aanleiding zijn om hetzelfde te doen. In dat verband kondigde ik al aan dat ik onder andere zou schrijven over de vraag of ik wel moet doorgaan met mijn serie over 'appeasement en dhimmitude'. Dat ga ik hier doen.
Maar eerst nog een paar regels over die valsheid. Laten we hopen dat de redactie van Vrij Nederland alsnog publiekelijk afstand neemt van het schandalige stuk van Harm Ede Botje en Freek Vuijst in de editie van afgelopen woensdag. LEES VERDER »
(9 reacties)
| Frans Groenendijk | 30-07-2011
. .
Dit is het derde stukje in de serie over 'appeasement en dhimmitude'. Vanwege de gerechtelijke uitspraak morgen, 23 juni 2011, in de rechtszaak tegen Geert Wilders zou het ook goed passen in de categorie 'rechtstaat' of 'hete actualiteit'.
In verwijzingen naar dit politieke proces wordt nog al eens gewezen op het unieke karakter ervan. Een terugblik op het Groot-Brittannië van de jaren 30 van de vorige eeuw leert dat het niet verstandig is om die uniciteit te overdrijven. Zo probeerden de doldrieste voorstanders van de politiek van appeasement tegenover Hitler-Duitsland in 1938 het Britse parlementslid Duncan Sandys achter tralies te krijgen vanwege 'onrechtmatig verkregen informatie'.
Hij stelde vragen aan het ministerie van defensie over de zwakte van de luchtverdediging van Londen. Voor zijn vragen baseerde hij zich op 'geclassificeerde informatie'. De hoofdofficier van justitie eiste dat hij zijn bronnen bekend maakte onder dreiging van vervolging op basis van de Official Secrets Act. Dat zou hem twee jaar gevangenisstraf kunnen opleveren. Omdat Duncan reserve-officier was werd hij daadwerkelijk gesommeerd om in uniform voor de krijgsraad te verschijnen! LEES VERDER »
(2 reacties)
| Frans Groenendijk | 22-06-2011
. .
Dit is het tweede stukje onder het kopje 'appeasement'. Ik ga in op de betekenis van de term en verklaar het logo bij deze artikelen en daarbij aansluitend betoog ik dat we minder luchthartig moeten omgaan met de halalisering van ons voedsel.
Vooral in stukken die gaan over de omgang met het mohammedanisme kom je de term 'appeasement' tegenwoordig vaker tegen. Dat hier een aparte categorie is opgevoerd voor stukken over dit thema (naast 'dhimmitude', maar daarover een andere keer) heeft daar alles mee te maken, dat zal duidelijk zijn.
Op Keizers & Kleren hebben we het niet zo op cultuurrelativisme. En dat is zwak uitgedrukt. Dat betekent ook dat we geen Engelse term gebruiken wanneer er een goed Nederlands alternatief voor handen is. Voor 'appeasement' bestaat dat echter niet. Ik heb echt gezocht. Zelfs op Twitter om hulp gevraagd en ook gekregen. Suggesties waren: 'Bevredigen', 'Pappen & nathouden', 'Mensenoffer'. De laatste is behoorlijk sarcastisch maar spreekt me wel aan. Google translate geeft: 'verzoeningspolitiek'. Opmerkelijk is dat het werkwoord waar het van is afgeleid, to appease, vertaald wordt met 'sussen'. LEES VERDER »
(6 reacties)
| Frans Groenendijk | 11-06-2011
. .
Déze Duitse Adolf won in Oxford glansrijk een debatje met Winston Churchill en werd secretaris van de studentenclub.
Zijn naam doet wel een beetje denken aan de Führer -die immers Schicklgruber had geheten als zijn vader zijn naam niet had laten veranderen van die van zijn ongehuwde moeder naar die van zijn verwekker- maar deze Adolf was beslist een anti-fascist. Hij studeerde in Oxford dankzij een beurs die betaald werd uit de nalatenschap van Cecil Rhodes, .. LEES VERDER »
(0 reacties)
| Frans Groenendijk | 03-06-2011
. .