De ontdekking van een nieuwe Facebook-pagina, over wreedheden van mohammedanen tegen Sikhs en Hindoes bij de opdeling van India (1947), herinnerde me eraan dat ik nog iets wilde schrijven over twee gebeurtenissen die daarmee samenhangen: een uit 1675 en een uit 2012.
Ik begin met de gebeurtenis uit 1675 omdat die te maken heeft met de bijzondere relatie tussen Sikhs en Hindoes, maar eerst nog een terzijde.
Ik ben atheïst, maar ik gooi niet alle spiritualiteit, religie, bijgelovigheid en pseudo-religie op een hoop. Mensen die dat doen beschouw ik als denklui en/of kortzichtig. Wanneer ik in een situatie zou belanden waarin ik me gedwongen voelde om me te bekennen tot een religie, dan zou dat het Sikhisme worden, denk ik nu.
Onder andere vanwege hun nuchtere visie op genitale verminkingen: It is regarded as a "blind and empty ritual".
Deze visie heeft niet te maken met angst voor scherpe voorwerpen (het dragen van een dolk is zelfs een soort sikh-plicht) of de soort pathologische afkeer van geweld zoals Gandhi die ten toon spreidde (ik denk daarbij aan zijn oproep aan de Duitse Joden om zich niet te verzetten tegen uitroeiing door de nazi's).
Sterker nog: in de geschiedenis hebben Sikhs zich juist duchtig geweerd op het slagveld: vooral dankzij de sikhs zorgde de ‘Indian Army’ voor de eerste landoverwinning op de as-mogendheden in WOII. Nog dramatischer was de rol van de negende goeroe, Tegh Bahadur. Dan gaat het dus over het jaar 1675.
Wikipedia schrijft over hem:

His arrest was made in July 1675 and he was kept in custody for over three months. He was then kept in an iron cage and taken to Delhi in November 1675.
The Guru was put in chains and ordered to be tortured until he would accept Islam. When he could not be persuaded to abandon his faith to save himself from persecution, he was asked to perform some miracles to prove his divinity. Refusing to do so, Tegh Bahadur was beheaded in public at Chandni Chowk on 24 November 1675. The Guru is also known as "Hind Di Chadar" i.e. "The Shield of India", suggesting that he gave up his life to protect the religious freedom of non Muslims in Mughal India.

De wiki-vertaling van "Hind di Chadar" in "The shield of India" is vreemd. De vertaling door de Times of India als "saviour of Hindus and their faith" lijkt beter. Tegh Bahadur gedroeg zich volgens de beroemde (ten onrechte) aan Voltaire toegeschreven theoretische uitspraak over de vrijheid van meningsuiting: "Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen".
In de meest letterlijke zin bracht hij dit principe in de praktijk, schreef de krant vorig jaar bij de herdenking.
Geen misverstand: de dreiging voor hindoes en sikhs kwam van een mohammedaanse tiran avant la lettre.

Aurangzeb
Wanneer je de sikhs zelf aan het woord laat dan wordt het verhaal over Tegh Bahadur vanzelfsprekend geromantiseerd, maar het kan geen kwaad om eens te lezen hoe er vanuit hun invalshoek geschreven wordt over deze 'Mogol keizer'. Die heerser, bijna de personificatie van alle narigheid die geassocieerd is met het mohammedanisme, tot en met het verbod op muziek: Aurangzeb. Aan de macht gekomen door het vermoorden van zijn broers en gevangen zetten van zijn vader. Hij verwierf bijnamen als Mohi-eddin, wat schijnt te verwijzen naar "herleven van het mohammedanisme", en Alam-gir, wereldveroveraar.

Since coming to power by imprisoning his father and killing his two brothers, Aurengzeb had been consolidating his power base. (…) Aurengzeb was an orthodox Muslim who dreamed of purging India of all 'infidels' and converting it into a land of Islam. (…) Famous Hindu temples throughout the country were demolished and mosques built in their place. (…) In 1671 he issued an order that only Muslims could be landlords of crown lands, and called upon provincial Viceroys to dismiss all Hindu clerks.
(…) In this climate of intolerance the viceroy of Kashmir Iftikhar Khan took to the task of forcibly converting the Hindu population to Islam by the sword. (…) a large delegation of 500 Kashmiri Pandits decided to journey to Anandpur Sahib to seek the help of Guru Tegh Bahadur.
(…) Guru Tegh Bahadur laid down the gauntlet in the fight for freedom of religion and told the Pandits to inform Aurangzeb that the Brahmins would gladly accept and embrace Islam if Guru Tegh Bahadur can be convinced to do so.
(…) Guru Tegh Bahadur reprimanded the emperor for his blind orthodoxy and his persecution of other faiths, "Hinduism may not be my faith, and I may believe not in the supremacy of Veda or the Brahmins, nor in idol worship or caste or pilgrimages and other rituals, but I would fight for the right of all Hindus to live with honour and practice their faith according to their own rites." (…) Guru Tegh Bahadur refused to embrace Islam, saying "For me, there is only one religion - of God - and whosoever belongs to it, be he a Hindu or a Muslim, him I own and he owns me. I neither convert others by force, nor submit to force, to change my faith." Aurangzeb was enraged and ordered Guru Tegh Bahadur to be forced to convert to Islam through torture or be killed. (bron)

Maar dit zou je dus 'eeuwenoude verhalen' kunnen noemen. Het verhaal van de ooggetuige van de verschrikkingen van 1947 (uit de videoclip) is ook om die reden veel indringender. De oude man te zien vechten tegen zijn tranen: het grijpt me aan. Maar ik geef het toe: ook toen ik het filmpje voor het eerst zag, in de tijd dat ik mijn boek aan het schrijven was, dacht ik al vrij negatief over het moham­medanisme.
En ik heb een onderbuik.
Mensen die "extreme anti-islam sentimenten onderzoeken" (zie het stukje van Jos Arends van een paar dagen geleden) en die geen onderbuik hebben, zullen kunnen uitleggen dat deze man een acteur is.

Doordeweekse waanzin
Onder deze verzamelnaam had ik een tijdje terug wat berichtjes verzameld. Een ervan, ik stap nu over naar die gebeurtenis uit 2012, ging over het bericht dat de PVV zoveel steun kreeg van hindoestanen. Trouw had iemand opge­snord om dat te verklaren. Het was Shashi Roopram, toevallig lokaal campagne­leider voor de PvdA, maar daar moet je niets achter zoeken: hij is namelijk ook antro­poloog.
Tegenover de Wereldomroep zette hij zijn visie uiteen op wetenschaps­beoefening:

Binnen de Hinostaanse (sic) gemeenschap is er kritiek op het onderzoek van Roopram. Dat begrijpt hij, omdat het een vrij gesloten gemeenschap is. "De taak van de wetenschap is niet om de problemen van de maatschappij te volgen, maar om [problemen te herdefiniërenen, kritische reflectie te bieden,] daar kritisch naar te kijken", zegt de antropoloog daarover. Hij wil een open discussie over de sentimenten die leven in de Hindostaanse gemeenschap.

De woorden tussen vierkante haken komen uit het radio-interview met deze ongevaarlijk ogende jongeman, de rest staat zo als tekst op de webstek van de Wereldomroep. "U hangt de vuile was buiten", zegt de interviewster op vragende toon tegen hem in de tiende minuut en er is geen twijfel wat ze daarmee bedoelt: er zijn hindoestanen die PVV stemmen, dat is een vorm van vuile was. "Precies", zegt de jonge wetenschapper.
In Trouw is hij nog wat explicieter:

De mensen die zich verlaten op dat 'succesverhaal' hebben volgens Roopram niets met het anti-islamstandpunt van de PVV. "Die dat wel hebben, zijn de hindoes die zich beroepen op hindoenationalistische ideeën over moslims: hindoes die de moslims zien als bezetters en onderdrukkers van hindoes, India en mogelijk straks de rest van de wereld als ze niet worden gestopt. Zij kregen dat mee in hun opvoeding met eeuwenoude verhalen over de islamitische overheersing van Azië, zoals de mogols in India die hindoeschatten vernietigden. Dat beeld is overigens imaginair, want zelf hebben de stemmers nooit moslimonderdrukking meegemaakt."

Knettergek.
Je mag niet generaliseren. Alleen wanneer je zelf rechtstreeks slachtoffer geweest bent mag je je ongerust maken over negatieve aspecten van een ideologie.
In dat radio gesprekje had Roopram het ook over gene­rali­seren.
Wetenschappers mogen wel gene­rali­seren namelijk.
Rond minuut zeven legt hij het uit:

Je hebt verschillende vormen van generalisatie binnen de wetenschap, binnen de sociale wetenschap. Je hebt empirische generalisatie. Wat de meeste mensen die niet bekend zijn met wetenschap kennen, dus dat je gewoon generaliseert van 20, 80%, maar je hebt ook de theoretische generalisatie naar ideeën. Ik kijk dus naar de ideeën die er heersen, die het mogelijk maken om te kunnen stemmen op een bepaalde partij, en deze ideeën zijn breed gedragen in de hindoestaanse gemeenschap. (…)
Binnen de migrantengroepen zijn er ook ideeën die tegenstrijdig zijn (…) de ideeën die er leven, die vertogen, zoals ze dat in de wetenschap noemen, die kun je ook bijvoorbeeld projecteren naar de Turkse gemeenschap (…)

Er is iets mis in de sociale wetenschap.
Grondig mis.