Columns
Jaap
Dossiers
Europa/Euro
Inmiddels zijn de meeste mensen er wel van overtuigd dat kapitaalinjecties en garantstellingen voor landen als Portugal en Griekenland noodzakelijk zijn om de euro te kunnen behouden. Maar is dat ook zo? Vraagt de niet-Europese markt werkelijk van ons dat we als een dolle euro’s uit Noord-Europa naar Zuid-Europa pompen?
(0) | Jaap | 05-06-2011
Dossiers
OIC
Twee maanden geleden zette NRC-redacteur Hubert Smeets een uitdagende boodschap op het sociale medium Twitter. Zo’n berichtje heet daar een ‘tweet’ en het kan niet meer dan 140 tekens bevatten. Vanwege die bespottelijk geringe omvang van de berichtjes sec, heeft dit grappige medium natuurlijk alleen betekenis voor serieus debat in de mate waarin er verbanden zijn met andere stukken tekst; in het algemeen via het opnemen van hyperlinks in die berichtjes dus. Smeets doet daar niet aan. “Maak ik nog mee dat kritische islamkenners zich gaan bekommeren om de actualiteit in de Arabische wereld en niet meer alleen om die in Gouda?” spotte hij.
(3) | Frans Groenendijk | 17-05-2011
Dossiers
Mysogynie
Ik heb dit clipje ook opgenomen in de afspeellijst van de DurfUitgeverij. Daarin staat een aantal clips waarnaar direct of indirect verwezen wordt in het boek Bezorgde vaders.
Het hoort bij de laatste paragraaf van de laatste brief: Van dode leeuwen en levende jakhalzen. Achter "Lees verder..." vindt u de context van de betreffende paragraaf waar deze clip betrekking op heeft.
Ik kreeg het idee om de clip en de paragraaf hier te posten toen ik las over de "Tunesische vluchtelingen in Lampedusa".
De Franse krant Le Figaro vermeldt in een stukje over hen terloops een van de redenen waarom de vluchtelingen bijna uitsluitend jonge mannen zijn:
(0) | Frans Groenendijk | 21-04-2011
Hoort AJBoekestijn tot de allerdomsten onder politici of wetenschappers?
"Grootschalige migratie is onvermijdelijk"
Dossiers
Demografie
Die vraag kwam bij mij op toen ik een tweet van hem las over massamigratie: zie de afbeelding.
Die vraag drong zich ook bij me op omdat ik enige tijd geleden in zekere zin het antwoord erop al had geformuleerd: in mijn eigen brief aan mijn dochters en kleindochter Van dode leeuwen en levende jakhalzen in de bundel Bezorgde vaders. Brieven aan onze kinderen.
Ik leg de paragraaf waarin dat antwoord gegeven wordt, getiteld De ergste angst, gewoon integraal aan u voor. Dan kunt u bekijken of u het me me eens bent.
Weet u wat? Ik voeg er ook nog een stukje aan toe dat ik in mijn boek Islamofobie? Een nuchter antwoord schreef en dat geïnspireerd was door een voetnoot (!) in het imposante De malaise van de multiculturaliteit van mijn vriend Wim van Rooy. (“Islamofobie?” is hier verkrijgbaar: ).
Die paragraaf is getiteld Vergrijzen mohammedanen niet?
(1) | Frans Groenendijk | 17-04-2011
Dossiers
Islamofobiefobie
In een poging om Bertus Hendriks te verdedigen en Hans Jansen aan te vallen is de redactie van Pauw & Witteman er vrijdagavond 15 april in geslaagd om de geniale Bram Moskowickz in een val te laten lopen.
Een knappe prestatie.
Mijn inschatting is dat dit heeft kunnen gebeuren door een soort beoordelingsfout van Moskowickz waar ik zelf ook nogal eens last van heb: het onderschatten van de mate waarin ‘journalisten’ toegewijd zijn aan het beïnvloeden van de publieke opinie. Nog steeds heb ik er moeite mee om dit feit volledig te accepteren maar we kunnen er niet omheen: veel mensen uit deze beroepsgroep en een nog veel groter deel van de medewerkers van de Vara en de NRC, hebben echt beduidend minder affiniteit met waarheidsvinding dan de gemiddelde politicus of rechter laat staan burger.
Daarnaast heeft ijdelheid misschien ook een rol gespeeld. In ieder geval heeft Moskowickz zich laten lenen voor een opzetje van de Vara: de suggestie dat hij spontaan zou hebben gebeld naar de uitzending vanwege uitspraken van Hendriks is, wanneer men er even over nadenkt, nogal ongeloofwaardig. Voor het geval dat Moskowickz zou bellen hadden P&W alvast een clipje van Hans Jansen klaar staan om hem daarmee te confronteren. En gij geleuft dat?
Nu dan maar even de schade herstellen.
(3) | Frans Groenendijk | 16-04-2011
Dossiers
Israël
Ik bekijk de foto’s van het afgeslachte joodse gezin. De extreme wreedheid heeft de Israëlische overheid, in overleg met de nabestaanden, doen besluiten de beelden vrij te geven. In het algemeen zijn de Israëli’s hiermee zeer terughoudend. Mijn tranen komen niet bij de bloederige foto’s maar bij de foto van het baby’tje, van vóór de aanval. Misschien omdat mijn kleindochter nog geen twee maanden oud is.
Hoe onschuldig wil je het hebben?
Hoe schuldig kan een mens zijn om een slapende baby met een mes te doden?
Woede komt op wanneer ik hoor van het gerucht dat in de Gaza-strook mensen tractaties uitdelen om de slachtpartij te vieren.
(0) | Frans Groenendijk | 15-03-2011
Dossiers
Mysogynie
8 maart doet me een beetje terugdenken aan mijn tijd in de PSP, een van de voorlopers van GroenLinks. In de jaren 70 van de vorige eeuw raakte ik via mijn lidmaatschap van die partij kennis met het fenomeen wereldvrouwendag, dat volgens mij toen nog ‘internationale vrouwendag’ heette. Zou die naamsverandering eigenlijk staan voor een subtiele accentverschuiving?
Door het verstrijken van de tijd en de voortgaande ontwikkeling van mijn politieke ideeën, is mijn herinnering eraan natuurlijk wat gekleurd. Toch ben ik er vrij zeker van dat eind jaren 70, begin jaren 80 de focus in erg grote mate op arbeidstijdverkorting kwam te liggen. In mijn eigen bijdrage aan de bundel ‘Bezorgde vaders’, die vanaf 4 april verkrijgbaar is bij de boekwinkel, ben ik nogal negatief over een aspect hiervan:
(0) | Frans Groenendijk | 08-03-2011
Columns
Frans G
Dossiers
De rechtstaat, de overheid, de democratie
In het nawoord van mijn boek Islamofobie, een nuchter antwoord heb ik de titel van dit stuk opgevoerd als motto. Ik wilde onder dat motto samenvatten hoe er in mijn ogen moet worden omgegaan met het mohammedanisme in Nederland.
Ik was best tevreden over dat motto - ben het trouwens nog steeds- maar had wel het idee dat ik het waaròm ervan nog te weinig had uitgelegd. De afgelopen maanden deden zich een aantal zaken voor die als het ware schreeuwden om die nadere toelichting.
Omdat slechts luttele honderden mensen mijn boek gelezen hebben, kan ik er niet omheen voordat ik wat uitwijd over die zaken, eerst de betreffende paragraaf uit eigen werk (verkort) op te nemen.
(1) | Frans Groenendijk | 27-02-2011
Dossiers
Integratie
Het boek van Roos Friesland, Inburgeren in de praktijk, (hier eerder kort aan de orde geweest) heeft al wat losgemaakt in 'het veld'. Met name binnen enkele Linkedin-groepen reageerde men. In deze groepen, onderdeel van dit 'sociale medium' dat vooral bedoeld is voor professionele relaties, wordt zo af en toe een bericht geplaatst door een deelnemer waar vervolgens een of enkele mensen een reactie op geven. In de groep waar Roos de discussie op gang brengt, een groep met zo'n 800 leden, meldden zich op één enkel item meer dan 20 discussiedeelnemers die samen meer dan 100 reacties gaven. Toen de beheerder met Turks klinkende achternaam en een gekend D66-er, haar waarschuwde dat ze niet aan verkapte boekpromotie mocht doen, kreeg hij dan ook de wind van voren.
(0) | Frans Groenendijk | 08-02-2011
Dossiers
Culturele jihad
Onderzoek/Actie
Aanpak weefjonkers en lakeien
Bij de presentatie van “Islamofobie? Een nuchter antwoord” in februari overhandigde ik ook een van de eerste exemplaren van mijn boek aan Steeph van het tamelijk bekende weblog Sargasso. Nadrukkelijk met de bedoeling dat hij het boek niet alleen zou lezen maar er ook over zou schrijven.
Steeph heeft zich aan zijn belofte gehouden om dat nog voor de verkiezingen te doen.
Na lezen en herlezen van zijn bespreking (van 7 juni) twijfel ik wiens naiviteit het meest verwijtbaar is: die van hem of die van mij.
Dat ik ‘s mans integriteit grotelijks overschat heb zou je immers ook wel naief kunnen noemen.
Je hoeft mijn boek niet eens gelezen te hebben om bij aandachtig lezen van de ‘recensie’ al vast te kunnen stellen dat het hele verhaal van Steeph gebaseerd is op een reusachtige stroman-redenatie.
(0) | Frans Groenendijk | 14-06-2010
Wanneer de joden zich verzamelen in Israël wordt hun uitroeiing vergemakkelijkt
Om in tranen uit te barsten? *)
Dossiers
Culturele jihad
Israël
Via Facebook werd ik gewezen op dit youtube-filmpje dat onder andere te vinden is via CAMERA, Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America.
David Horrowitz, een van de grote voormannen van de anti-islamisering in de VS, hij is in nog sterkere mate ex-links dan ik, spreekt op een universiteit in Californië. Een vrouw met vuurrode hoofddoek en Palestijnen-shawl om de hals heeft een vraag, die eigenlijk geen vraag is maar een bewering. Ze beweert dat Horrowitz in een pamflet onduidelijk was over de financiële betrekkingen tussen haar organisatie MSA (Muslim Students Association) en jihadistische terreurnetwerken want “de MSA moet zelf voor haar geld zorgen”.
Horrowitz is briljant, goedgeïnformeerd en heeft geen last van naïviteit -je ziet dat wel vaker bij joden- en begrijpt meteen wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij vraagt haar of ze Hamas en Hezbollah ziet als terroristische organisaties. Ze weigert die vraag te beantwoorden omdat ze bang is dat als ze haar mening daarover geeft, ze dan gearresteerd zal worden in verband met ‘homeland security’!
Horrowitz spitst de vraag nog wat meer toe: “Ik ben joods. De leider van Hezbollah heeft gezegd dat hij hoopt dat wij joden ons verzamelen in Israël zodat hij ons niet over de hele wereld hoeft te vervolgen.”
Een verbijsterend openhartige uitspraak van Hassan Nasrallah die ik ook heb opgenomen in het Israël-hoofdstuk van mijn boek. Ik vind dit dan ook geen reden meer om in tranen uit te barsten. Ook niet voor mensen die van respect spreken en angsten bekritiseren.
(0) | Frans Groenendijk | 13-05-2010
Dossiers
Onderwijs
journalistiek
Op de middelbare school waar ik werk, werd gisteren een studiedag gehouden voor het onderwijzend personeel. Een deel van de tijd werd besteed aan ‘het goede doel’. Meer specifiek ging het om de vraag of de mogelijkheid bestond om als school mee te doen met een klein fonds dat zich richt op een gebied in het zuiden van Kenia. Zouden we misschien voelen voor een vorm van samenwerking met de middelbare school die mede dankzij dat fonds gerealiseerd wordt?
Twee inleiders kwamen ons enthousiast maken: een meneer en een mevrouw. Ze hadden een merkwaardige rolverdeling.
(3) | Frans Groenendijk | 01-04-2010
