Dossiers
Israël
journalistiek
Woensdagavond was ik in Nijkerk om een lezing bij te wonen van kolonel Uri Halperin, militair attachée van Israël voor Nederland en voor de Navo. De bijeenkomst was georganiseerd door Christenen voor Israël.
De dominee die de bijeenkomst opende, begon stichtelijk door psalm 121 te bidden voor de aanwezigen. Hij vond deze psalm vooral van toepassing vanwege de regel:
Hij, Israëls Wachter, sluimert noch slaapt, geen kwaad zal u genaken.
Zo'n zin zou verkeerd kunnen worden opgevat. De dominee leidde de psalm echter in en daarbij benadrukte hij dat vertrouwen op God niet voor mensen de verantwoordelijkheid wegneemt om handelend op te treden. Ik was blij om dat te horen.
(3) | Frans Groenendijk | 20-04-2012
Dossiers
Israël
VN
Geschiedenis
Twee weken geleden schreef ik over de VN-organisatie OCHA. De invalshoek daarvan was het leveren van wat context bij de laster-actie van een medewerkster van de afdeling oPt van die OCHA [1].
De bedoeling van deze bijdrage is die context wat verder uit te breiden. Het is tegelijkertijd een vervolg op het stuk over Emile Roemer.
Onmiskenbaar is in veel anti-Israëlische uitspraken en acties een element van mohammedaans geïnspireerde Jodenhaat aanwezig. Wie daarop wijst loopt het gevaar van islamofobie te worden beschuldigd. Bizar, en om heel cynisch van te worden. Daarom laat ik hier Jodenhaat bewust maar buiten beschouwing. Liefst zou ik zelfs alle (kwaadaardige) motieven buiten beschouwing willen laten. Maar dat is lastig: verborgen agenda's, belangen en schoner klinkende motieven spelen in de politiek immers altijd een belangrijke rol. Naast motieven zijn er ook -openlijk uitgesproken- intenties. Ik heb me zoveel mogelijk beperkt tot droge feiten en controleerbare zaken, zoals die officieel beleden intenties.
(7) | Frans Groenendijk | 07-04-2012
Roemers roemloze afgang: Het geeft niet dat ik het niet weet, de VN geeft de richting aan
Een cohennetje over de internationale politiek
Dossiers
Israël
Geschiedenis
journalistiek
Met update, En nog een. Daarom weer bovenaan Het is geen komkommertijd. We hebben Arabische herfst en oorlogsdreiging in het Midden Oosten, en voorverkiezingen in de VS. In Europa wordt de financiële luchtbel verder opgepompt, terwijl de spelden steeds duidelijker in zicht komen. Ook in de Nederlandse politiek hebben we de laatste tijd voldoende sensationele ontwikkelingen om alle infotainment programma's op tv, alle blogs en alle nieuwsbladen tot aan de rand te vullen. Eervorige week hadden we de uitschakeling van Job Cohen en daarna het logische vervolg van de strijd om diens opvolging. Deze week beleefden we de gedenkwaardige afgang van het echtpaar Kinneging.
En volgende week krijgen we dus de nog interessantere afgang van Emile Roemer. Tenminste, wanneer de media lucht krijgen van zijn uitzonderlijke optreden in Amsterdam woensdagavond en het niet in de doofpot verdwijnt. Heel binnenkort is bij cidi.tv [1] het complete beeldverslag te zien van de wrede, want langzame, ontmaskering van deze vredelievende onderwijzer. Roemer was door de cidi-jongeren uitgenodigd om zijn visie te geven op het Midden-Oosten.
(9) | Frans Groenendijk | 05-04-2012
Dossiers
VN
journalistiek
Dit is Khulood Badawi. Klikken op de foto leidt naar een videoclip die gemaakt is om haar in het zonnetje te zetten. Ze heeft aan een universiteit in Israël gestudeerd en heeft het daar, te oordelen naar de beelden in de clip, materieel helemaal niet slecht. Ze lijdt echter wel.
Op 8:40 legt ze uit waarom het veel fijner is om bijvoorbeeld in Amman te zijn: wanneer ze daar iets gaat kopen hoeft ze zich niet steeds af te vragen of het product misschien van een Israëlische leverancier komt...
Badawi werkt bij een VN-instelling en is recent in het nieuws gekomen door via Twitter een bericht de wereld in te sturen met een foto. Een dubbel-vervalste foto om Israël in een kwaad daglicht te plaatsen.
(4) | Frans Groenendijk | 16-03-2012
Dossiers
Israël
journalistiek
politiek
Tot acht maanden geleden was Keizers & Kleren de blogafdeling van de webstek bij het boek Islamofobie? Een nuchter antwoord. Daarna is het uitgebouwd: meer stukken, meer auteurs, meer lezers, meer reacties. Door tien verschillende auteurs werden sindsdien in totaal circa 300 stukken geschreven waarop ongeveer 50 mensen in totaal zo'n 1500 reacties plaatsten. Het aantal bezoekers schommelt tussen de 100 en 500 per dag. 200 mensen bezoeken minstens een keer per week de webstek. Daarnaast brengen nog zo'n 800 mensen een of enkele keren per maand een bezoek. Dat aantal bezoekers is niet het belangrijkste. Tegenover dat bescheiden aantal staat bijvoorbeeld dat (volgens Google Analytics) de gemiddelde bezoeker van een artikel pas na zes minuten verder surft. Dat suggereert dat het aantal lezers bijna even groot is als het aantal bezoekers: per artikel zo'n 600 gemiddeld. Dat is niet niks. Omdat Keizers & Kleren uitgesproken politiek-incorrect is maar tegelijkertijd een weinig populistische insteek heeft, is dit misschien al een flink deel van de potentiële doelgroep. De webstek slurpt echter (te) veel van mijn tijd op.
(0) | Frans Groenendijk | 08-03-2012
Dossiers
Demografie
journalistiek
Het probleem van de grijze prop is een tijdelijk probleem. Het is ontstaan door een geboortegolf in de jaren na de tweede wereldoorlog, en een daarna gestaag afnemend geboortecijfer. Een afnemend sterftecijfer verlengt het effect, maar ooit zijn al die mensen die U nu grijs en meestal met zijn tweeën op de campings en de fietspaden aan kunt treffen, uitgefietst en uitgereisd. Uiteindelijk liggen we met zijn allen die nu leven onder de groene zoden. De demografische bult van de geboortegolf is over veertig jaar helemaal verdwenen en het acute probleem waar we ons nu zo druk over maken is dan voorbij. Het gegeven dat we met zijn allen ouder worden dan vroeger blijft waarschijnlijk wel bestaan. Tegen die achtergrond is een permanente verhoging van de aanvangsleeftijd van de AOW een goed idee. Uit een oogpunt van solidariteit kunnen de jonge 65 plussers best de kar een paar jaar langer mee blijven trekken.
(15) | Toon Kasdorp | 06-03-2012
Dossiers
Israël
mediakritiek
Naarmate mensen langer abonnee zijn van een krant valt het ze moeilijker om er afscheid van te nemen. Al is de koers drastisch gewijzigd en/of het niveau ernstig gezakt: het blijft een hele stap. Voor veel mensen is een dagblad 'iets meer' dan een willekeurige verzameling gedrukte artikelen. Dat de NRC vroeger door velen, zelfs van buiten hun lezerskring, beschouwd werd als 'slijpsteen van de geest', een krant voor de 'intelligentsia', maakt het opzeggen van die krant nog een tikje dramatischer. Vooral voor ouderen is het bijna ondenkbaar het abonnement op te zeggen wanneer ze niet weten welke andere krant dan te nemen.
Zondag 4 maart organiseerde het debatcafé van de Liberaal Joodse Gemeente een bijeenkomst over "Israël en de media". Ik vermoed dat de bijeenkomst enkele tientallen mensen over de streep getrokken heeft. Er waren drie sprekers die zich verdiept hebben in dit thema. In het kader van hoor en wederhoor was de top van de NRC ook uitgenodigd maar die wilde niet komen…
(2) | Frans Groenendijk | 05-03-2012
Dossiers
Demografie
mediakritiek
Mag dat of gaat het in tegen de vrijheid van meningsuiting wanneer iemand een discussie vermijdt, enkel om de reden dat die ‘onprettig’ is of in strijd met de goede smaak?
Ik vind dat niemand zich verplicht hoeft te voelen aan een discussie mee te doen als hij of zij het onderwerp als onaangenaam ervaart. Ik beschouw dat niet als in strijd met de vrijheid van meningsuiting of als anderszins onbehoorlijk. Dat wordt het pas als je ook anderen zou willen verbieden mee te doen. Ik het aan de andere kant wel betreuren als iedereen van discussies zou afzien met het argument dat hij er nu eenmaal geen zin in heeft.
(7) | Toon Kasdorp | 03-03-2012
Dossiers
Demografie
mediakritiek
De laatste jaren worden we overspoeld met kreten als ‘duurzaamheid’, ‘voetafdruk’, ‘groene economie’, ‘planeetreddend denken’ en ‘fair trade’. Linkse partijen zijn het meest creatief met deze kreten, maar alle politieke partijen doen mee met deze trend. In alle gevallen is er een gemeenschappelijke basis: de ecologische balans is zoek doordat er teveel wordt geconsumeerd en deze overconsumptie is mogelijk gemaakt door de rijke, geïndustrialiseerde landen. Als we de rijkdom en hulpbronnen maar ‘gelijk’ of ‘eerlijk’ delen met alle mensen, dan zal de ecologische balans worden hersteld.
(8) | Ester Losita | 02-03-2012
Dossiers
De rechtstaat, de overheid, de democratie
Ginseng bevordert de vitaliteit, want het zorgt voor circulatie van zuurstof in je lichaam zegt de reclame. Onzin, want er is helemaal geen aparte circulatie van zuurstof. Zuurstof zit gewoon in het bloed, gebonden aan de hemoglobine in de rode bloedlichaampjes[1]. Misschien bedoelt de reclameman dat ginseng de aanmaak van hemoglobine bevordert? Ik weet niet of het zo is en zo ja hoe dan precies de causaliteit zou werken.
Een Spanjaard stond in Madrid terecht voor de aanslag op een trein omdat hij een gigantische hoeveelheid springstof geleverd had, in ruil voor een partij hash.
Twee voorbeelden van vermeende of werkelijke causaliteit.
(0) | Toon Kasdorp | 29-02-2012
Dossiers
CO2
politiek
Wanneer gesproken wordt over alternatieve energie dan gaat het in de regel over windenergie. De afgelopen decennia zijn – met name in Noord-Europa – tienduizenden windmolens gebouwd in de heilige overtuiging dat het hierbij om een economisch verantwoorde en vooral duurzame oplossing zou gaan. Dit is helaas onjuist.
(13) | Jaap | 27-02-2012
Dossiers
De rechtstaat, de overheid, de democratie
opinie
De laatste keer dat ik Ties Prakken zag, was toen ze aan een tafel naast me zat in een restaurant in de Jodenbreestraat, dat intussen failliet is gegaan.
Ze zat daar in gezelschap van twee middelbare kinderen, van haar ex en van de vader van die kinderen: Ulli d’Oliviera. Ulli is een van de belangrijkste Nederlandse internationale rechtsgeleerden van mijn generatie. Hij zou haar beter hebben kunnen uitleggen dan wie ook dat het pleidooi van drie liberalen om verdragen niet langer directe werking te geven geen aantasting is van de mensenrechten. Ik denk overigens dat de liberalen wel degelijk kritiek hadden op het fungeren van het Straatsburger Hof, al zeiden ze dat niet met zoveel woorden; maar in wezen is een pleidooi voor de afschaffing van de directe werking van verdragen toch iets anders.
(4) | Toon Kasdorp | 26-02-2012
