Rare sociaal democraten
De scheiding tussen 'islam' en 'moslims' en de grenzeloze leugenachtigheid van Marcouch
Het vorige stukje heette Goede sociaal-democraten?, maar ik wilde hier, om meerdere reden, niet Slechte sociaal-democraten! boven zetten. Ik zoom met name in op één sociaal-democraat, Ahmed Marcouch, aangespoord door deze discussiebijdrage op De Dagelijkse Standaard. Dat stuk is geschreven door 'Esther' en de titel -Moslims zijn ook islam- lijkt vreemder dan hij is. Dat komt omdat het een feite een soort reactie betreft op een bijdrage van meneer Jan Jaap de Ruiter op DDS, dezelfde Jan Jaap die hier op deze webstek een prominente plaats verwierf dankzij een linkje van GeenStijl: hij is de hoofdpersoon van het meest gelezen stuk hier.
» Esther schreef onder andere:
Moslims maken islam, en collectief zijn ze verantwoordelijk voor de uitwassen van islam, waarbij de rol van sommigen uiteraard wat dubieuzer is dan die van anderen.
Het onderscheid dat moet worden gemaakt is daarom niet het onderscheid tussen de individuele moslim en islam als zodanig, maar tussen de individuele moslim en de groepsprocessen die leiden tot de uitwassen van islam. (…) Om de collectivistische problemen te adresseren moeten moslims juist wel worden aangesproken, in plaats van dat er achter hun rug om wordt bediscussieerd hoe destructief islam wel niet is. Welke rol spelen moslims binnen islam die leidt tot problemen en het beknotten van de vrijheid van anderen?
Het is wat academisch en met gevoel voor understatement opgeschreven, dat laatste hoop ik tenminste, maar er zit wel wat in. Er is echter ook een grote maar. Esther veronderstelt dat volgelingen van ruimte voor zoekende moslims "bespreekbaar maken"Mohammed, die niet over de inhoud van hun levensbeschouwing zouden willen spreken met niet-mohammedanen, dat wel zouden willen doen over die groepsprocessen. Mooi neutraal woord trouwens: 'groepsprocessen'.
Een van de beste, lelijkste en minst tot optimisme stemmende voorbeelden van zo'n groepsproces beschreef ik hier: Dibi's doodsangst. Het kwam er op neer dat hij, ex-GL-parlementslid Tofik Dibi, in een 'debat' in De Balie probeerde haatprediker Haddad in te laten zien dat het niet fijn is voor moslims die twijfelen, dat hij zo uitgesproken is. Hij probeerde ruimte voor zoekende moslims "bespreekbaar te maken". Hij eiste geen ruimte op, maar vroeg toestemming aan de fundamentalist: "Mogen we misschien zelf nadenken?" Hij probeerde toestemming te krijgen om er een afwijkende mening op na te houden.
Onbespied
Marcouch doet zoiets niet openlijk, maar ook hem zie je hier op nogal bedremmelde wijze een verzoek richten tot een andere haatprediker: 'Fawaz-ik-ben-een-geleerde-Jneid'.
Veel meer dan Dibi heeft Marcouch ook een eigen uitgesproken pro-mohammedaanse agenda. Dat weten we van zijn bewondering voor Al-Qaradawi en van zijn pleidooien voor gescheiden ingangen voor mannen en vrouwen bij de bibliotheek en voor hoofddoekjes bij het politie-'uniform'. Dat zie je echter nog veel beter geïllustreerd in dit interview, waarin hij zich onbespied lijkt te wanen. Een paar citaten.
Ik vind het mooi dat de islam de mens en diens vrijheid en ontwikkeling centraal stelt.
Een paar alinea's verderop lezen we dan van dezelfde man, tegenover dezelfde interviewster:
Ik denk dat de moslimgemeenschap in Nederland moet leren dat denken mag. In de rest van de wereld zie ik deze beweging sterker. We ontberen hier intellectualiteit en echte prominente gezaghebbende figuren die de discussie vanuit de islam aanvoeren en op een andere manier durven te kijken.
O, hij weet het wel, maar die andere leden van die gemeenschap weten niet, nog niet, wat de islam centraal stelt. "Ik bepleit vrijheden voor iedereen, ook die van niet-moslims"Uiteraard komt hij met een van de weinige verzen uit de Koran waar enig fatsoen uit blijkt: "..er is geen dwang in de religie". Een van die verzen die totaal niet in de context van het hele boek passen. Jammer trouwens dat hij niet verklapt wat hij bedoelt met 'de rest van de wereld': Frankrijk, Saoedi-Arabië, Nigeria, Egypte, Iran?
Bekentenissen
Marcouch weet donders goed wat er allemaal niet deugt aan de wereld van Mohammed. Dat sijpelt er voortdurend doorheen, vandaar dat ik schreef 'waande zich onbespied':
In de islam heerste vroeger (SIC) een cultuur van discussie en diversiteit. Discussie is ook nu noodzakelijk. Natuurlijk is er een overeenkomstig geheel, maar…
Dat is nogal een bekentenis.
Ik zie heel veel moedige vrouwen, bij voorbeeld Stella van de Wetering. Zij probeert heel constructief via onderwijs en vorming studenten toch (SIC) voor te bereiden op de samenleving.
Hoezo 'toch'?
Ondanks wat?
In Slotervaart was het destijds (SIC) zo dat ze [homo's] niet hand-in-hand konden lopen of geen afscheidskus konden geven.
O, dat probleem is nu dus opgelost?
En wat te denken van deze bekentenis over zijn levensbeschouwing en zijn medeleden van de mohammedaanse gemeenschap, de oemma:
Ik probeer issues aan de kaak te stellen en vrijheden voor iedereen, juist ook (SIC) die van de niet-moslim, te bepleiten. Dan zul je mensen tegen het hart stoten..
Caramba: Ik bepleit vrijheden voor iedereen, ook die van niet-moslims.
Proef die zin nog eens.
Geen kraaiende haan
Een mohammedaan die het tegenover andere mohammedanen opneemt voor onze rechten als niet-mohammedanen… Hallelujah, we zijn gered: Wie denkt Marcouch met deze leugen voor de gek te houden? Marcouch verdedigt ons tegen zijn fijne 'geloofsgenoten'. Maar we mogen hier niet uit opmaken, alleen maar op basis van deze uitspraak van hem, dat hij de rechten van de niet-mohammedanen verdedigt, dat er iets mis is met dat mohammedanisme, hoor, …
Zou hij vinden dat we hem daar dankbaar voor moeten zijn? Zouden we, omdat Marcouch een fanatiek volger van Mohammed is, dus eigenlijk het mohammedanisme dankbaar moeten zijn dat deze gemeenschap ook mensen telt die het voor onze rechten opneemt?
Of je worst lust.
Het is nog niets vergeleken met deze klapper:
Nee. Het mooie van de islam is dat het los staat van cultuur en dat de basis erg individueel is. Als je kijkt naar de zuilen van de islam, zoals bijvoorbeeld de shahada, de geloofsgetuigenis: die is alleen tussen jou en God.
De mohammedaanse geloofsbelijdenis zou alleen tussen de individuele mohammedaan en Allah zijn?
Wie denkt Marcouch met deze leugen voor de gek te houden?
Zichzelf?
Dat is precies de kern van alle mohammedaanse ellende: Allah heeft geen boodschap, alleen een boodschapper: pontificaal staat die boodschapper in de mohammedaanse geloofsbelijdenis.
Die boodschapper wordt hier verloochend, zou je wel kunnen stellen.
Petrus huilde tenminste noch bitter toen hij zich realiseerde dat hij Jezus op een vergelijkbare manier verloochend had.
In de weg
Bij iemand als PvdA-bestuurslid Fouad Sidali heb ik iets meer het gevoel dat naast een gebrek aan integriteit en misplaatste verbondenheid met de oemma, ook grenzeloze naïviteit nog een rol speelt.
Ik besluit met het herhalen van het slot van een stukje dat ik eerder aan Sidali wijdde: ‘Negerhoeren’: racisme, machismo en/of trouwjihad. Als ze naast me woonden,
… zou ik misschien wel een tweedehands-auto van ze kopen of ze een grasmaaimachine uitlenen. Maar het idee dat deze mensen een serieuze machtspositie hebben in Nederland is me een gruwel.
Deze Marcouches en Sidali's zitten geweldig in de weg voor de door Esther voorgestelde weg.
Voor de aanpak van de Marcouches en Sidali's zitten de marxistoïden dan weer vreselijk in de weg.
Ik schreef het al onder haar stukje op DDS:
Van buitenaf kunnen we niet veel doen, maar laten we datgene wat we kunnen doen dan in ieder geval goed doen: zonder enig voorbehoud (omdat moslims zielig zouden zijn of gevaarlijk kunnen worden) 'islamgeleerden' en 'islamprofeten' bekritiseren.
Islam'geleerden' kunnen niet hard genoeg worden aangepakt.
Het onderscheid dat moet worden gemaakt is daarom niet het onderscheid tussen de individuele moslim en islam als zodanig, maar tussen de individuele moslim en de groepsprocessen die leiden tot de uitwassen van islam. (…) Om de collectivistische problemen te adresseren moeten moslims juist wel worden aangesproken, in plaats van dat er achter hun rug om wordt bediscussieerd hoe destructief islam wel niet is. Welke rol spelen moslims binnen islam die leidt tot problemen en het beknotten van de vrijheid van anderen?
Reacties
# 1
Tommie:
Sommige slangen hebben een giftand, alle slangen een gespleten tong.
17-dec 2012 , 06:53
# 2
vederso:
Dat 'aanpakken' is met Al Haddad grandioos mislukt. Alleen als iemand na soera 5.32 soera 5.33 uit z'n hoofd weet te citeren maakt dat indruk. Ook Kustaw Bessems was geen 'match' en Dibi was alleen maar zielig. Goed artikel vind ik! Bedankt.
17-dec 2012 , 09:34
# 3 Prima artikel, alleen dat het zogenaamde ‘academische’ onder het citaat van Esther, achterwege gelaten kon worden, mits het ironisch is bedoeld. Zij heeft wel goed haar best gedaan om haar artikel enigszins academisch over te laten komen, was het niet dat ze niet eens in staat is geweest om consequent te blijven in haar stellingname, niet te hebben over haar gebrekkige analyse en onzinnige conclusie.
Richard N-V:
Prima artikel, alleen dat het zogenaamde ‘academische’ onder het citaat van Esther, achterwege gelaten kon worden, mits het ironisch is bedoeld. Zij heeft wel goed haar best gedaan om haar artikel enigszins academisch over te laten komen, was het niet dat ze niet eens in staat is geweest om consequent te blijven in haar stellingname, niet te hebben over haar gebrekkige analyse en onzinnige conclusie.
Esther opent haar artikel met de zin:
“Het onderscheid tussen islam en moslims dat Geert Wilders en islamcritici die in zijn voetsporen treden, plegen te maken, wekt sterk de indruk niet meer te zijn dan een knap staaltje politiek correctheid.”
Om vier zinnen verder te schrijven:
“Veel op het oog onschuldige keuzes van individuele moslims zoals bidden en moskeebezoek, en het dragen van hoofddoekjes worden immers aangevallen onder het mom van de strijd tegen de uitwassen van islam, zonder dat echt duidelijk wordt waarom die maatregelen tegen individuele moslims tegen islam gericht zouden zijn en niet tegen de personen die het raakt. […] Het onderscheid dat moet worden gemaakt is daarom niet het onderscheid tussen de individuele moslim en islam als zodanig, maar tussen de individuele moslim en de groepsprocessen die leiden tot de uitwassen van islam.”
Dus, in haar eerste zin suggereert zij dat, het onderscheid dat gemaakt wordt tussen islam en moslims niet meer is dan ‘politiek correctheid’. Terwijl dit onderscheid volstrekt legitiem is. Om gelijk daarna zelf onversneden politieke correcte uitspraken te doen. Namelijk door praktijken van moslims waarbij islam in zijn zuiverste vorm wordt bedreven, te betitelen als zijnde ‘uitwassen van islam’.
In mijn artikel “Moslims zijn niet islam, maar slechts louter een product ervan” heb ik de hiaat in haar redenering, conclusie en inconsistentie blootgelegd.
22-dec 2012 , 03:05
# 4 @Richard N-V Zie over de term 'academisch' de ondertitel van het vorige stukje.
Frans Groenendijk:
@Richard N-V Zie over de term 'academisch' de ondertitel van het vorige stukje.
NB: Uw bijdrage op DDS kan ik wel lokaliseren maar ik mag hem niet lezen.
22-dec 2012 , 01:17
# 5
Richard N-V:
Jammer dat mijn artikel op DDS alleen toegankelijk is voor degenen die een account hebben. Ik zal het artikel ook hieronder plaatsen.
22-dec 2012 , 01:33
# 6 Deel 1
Richard N-V:
Deel 1
Moslims zijn niet islam, maar slechts louter een product ervan
We bevinden ons in de 21ste eeuw, ongeveer 1.400 jaar na het ontstaan van islam, en blijkbaar is nog steeds niet iedereen bewust van de manier waarop islam zich heeft gemanifesteerd en blijft manifesteren in pluriforme samenlevingen. Ondanks de feitelijke track record die islam heeft opgebouwd in afgelopen veertienhonderd jaar, zijn er nog steeds mensen die beweren, aan de hand van een soort “de kip of het ei” redenering, dat noch de ideologie, noch de daden van individuele aanhangers getoetst of veroordeeld mogen worden.
Neem bijvoorbeeld Esther, de schrijfster van “Moslims zijn ook islam”. Die met haar redenering het spelletje Balletje-Balletje naar nieuwe hoogte weet te brengen. Let goed op! De 1ste bekertje dat zij gebruikt staat symbool voor islam, de 2de bekertje staat symbool voor moslims en de 3de bekertje staat symbool voor de leer en islamitische ideologie. Welnu, het balletje staat symbool voor de wereldwijde islamitische problematiek die volgens haar zijn oorsprong vindt bij “collectivistische probleem”. Ze legt voorzichtig haar “collectivistische probleem” (het balletje) onder één van de drie bekertjes en schuift deze rustig heen en weer. En dan gebeurt het wonderlijke, bij haar verdwijnt niet het balletje onder het bekertje waarvan je het minst van zou hebben verwacht, nee, zij laat de bekertjes in zijn geheel verdwijnen. Om vervolgens te vragen, waar ligt mijn balletje?
Esther schreef onder andere: “Islam is duidelijk geen zaak van individuele moslim, en daarom kun je noch individuele moslim veroordelen wegens islam, noch islam veroordelen wegens individuele moslim. Islam kan echter ook niet puur op basis van de leer of ideologie beoordeeld worden, omdat er zonder moslims geen Sharia is, en er zonder moslims ook geen interpretatie van de koran is […] Het onderscheid dat moet worden gemaakt is daarom niet het onderscheid tussen de individuele moslim en islam als zodanig, maar tussen de individuele moslim en de groepsprocessen die leiden tot de uitwassen van islam.”
Ja, ja, tuurlijk. Met andere woorden, het probleem ligt niet bij de individuele moslim, islam of islamitische ideologie, maar bij de zogenaamde “groepsprocessen die leiden tot de uitwassen van islam”. De conclusie van Esther is op zijn minst opmerkelijk, aangezien deze lijnrecht tegenover de menselijke natuur staat. De mensen, binnen of buiten het maatschappelijk kader zijn volstrekt onafhankelijke individuen. We worden allemaal alleen geboren, en we gaan allemaal alleen dood. In een groep of niet, maken we doorlopend onze eigen afwegingen en nemen onze eigen beslissingen.
Want, stelt u zich voor dat u zich in een grote groep gelijkgestemde mensen bevindt, die staan aan de rand van het duizend meter diepe ravijn, en het bevel komt om erin te springen. En nu komt het: laat u uw beslissing over aan de groep of neemt u zelf de beslissing? Ik denk namelijk het laatste. Hetzelfde geldt voor de problemen opgeworpen door islam en een deel van moslims zowel in islamitische landen als daarbuiten. Daar moeten niet de zogenaamde “collectivistische problemen” worden geadresseerd, maar zowel de islamitische ideologie als de individuele moslims die daarnaar leven, gedragen en streven naar een mondiale islamitisch kalifaat.
De gedachte dat hier sprake zou zijn van “collectivistische problemen” in dit kader, is science fiction. Haar conclusie deed mij direct denken aan de Borg van Star Trek, een wezen dat opereert in een groot geheel (collectivistisch) die onderling verbonden is en waarbinnen de individuen geen eigen wil of persoonlijkheid hebben. Zo ook moslims in de analyse van Esther.
Maar hoe kunnen we het islamitisch probleem nu werkelijk aanpakken, als we het niet kunnen hebben over “collectivistische problemen”? Wat is de islamitische probleem, en hoe kunnen we dit efficiënt en vreedzaam proberen op te lossen? Om op deze vragen een zinnig antwoord te formuleren, moeten we zowel de ‘islamitische ideologie' als 'moslims' in de juiste context plaatsen.
Want, wat weten we? We weten dat de islamitische ideologie een product is van ‘profeet’ Mohammed. Het staat immers vast dat Mohammed (wel of niet ingefluisterd door Engel Gabriel), de schrijver, ‘auteur en bedenker’ is van de Koran. Daarnaast zijn, tot op de dag van vandaag, in de Hadith, de daden, woorden en levenshouding van met name Mohammed opgenomen, die als voorbeeld dienen voor waar de ‘ware’ moslim aan moet voldoen. Het is zelfs zo dat moslims geloven dat hoe getrouwer een moslim Mohammeds ethisch gedrag, eet- en leefgewoonten navolgt, hoe dichter hij bij God is en des te beter moslim hij wordt.
(vervolg deel 2)
22-dec 2012 , 01:43
# 7 Deel 2
Richard N-V:
Deel 2
Dit maakt dat moslims niets meer zijn dan slechts een product van de islamitische ideologie. Immers, de mate waarin een moslim als ‘ware’ moslim kan worden aangemerkt, wordt bepaald door zijn zienswijze, houding en daden, te leggen langs de meetlat van de Koran en Hadith. In dit licht is het onderscheid dat gemaakt word tussen de islamitische ideologie (de mal) en moslims (het product) niet meer dan logisch, rede waarom dit nimmer als "politiek correctheid” kan worden betiteld.
De realiteit is weerbarstiger dan moslims en geďslamiseerde mensen ons telkens willen doen geloven. Want, wat is nu het probleem? De ontkennende houding van moslims dat islamitische ideologie totalitair van karakter is, en al zodanig allesoverheersend. Het feit dat moslims elke gelegenheid aangrijpen om, op het moment dat ze niet volledig hun zin krijgen, zich in de slachtofferpositie manoeuvreren. Dat moslims elke maatregel die we treffen ter bescherming van onze eigen vrijheden, normen en waarde, betitelen als zijnde een aanval op hun recht om te bidden, moskeeën te bezoeken of hun religie te uiten. Dit ondanks het feit dat we in de afgelopen 20 jaar moslims mogelijk hebben gemaakt om alleen in Nederland meer dan 450 moskeeën te bouwen.
Het probleem is dat daar waar moslims in de meerderheid zijn, andersdenkenden, andersgelovigen, ongelovigen, islamcritici enz. worden onderdrukt of moeten zelfs vrezen voor hun leven. Daar waar islam het voor het zeggen heeft gekregen hebben moslims met de tactiek van de verschroeide aarde alle sporen van eerdere beschavingen wegvaagt.
Dat de islamitische leer de voedingsbodem is van deze problemen die in de praktijk worden gebracht door sommige moslims. Op basis van de leer menen moslims overal recht op te hebben, inclusief het beknotten van de rechten van anderen als hun dat goeddunkt. De alles overwoekerende en ruimte innemende islam zien moslims als een heilige plicht en nimmer als probleem voor de ander, zelfs als de ander daar feitelijk onder lijdt.
Een islamitisch track record dat zelfs aan blinden niet onopgemerkt voorbij gaat. Zie het Midden-Oosten, het Noorden van Afrika en al de andere delen van de wereld waar islam het voor het zeggen heeft gekregen in de afgelopen 1.400 jaar. Het zijn stuk voor stuk de levende getuigen van deze achtergestelde en gewelddadige ideologie.
Hoe kunnen we het probleem oplossen? Net als bij een verslaafde die van zijn verslaving af wil, moet hij eerst een moeizaam en pijnlijk bewustwordingsproces ondergaan. Hetzelfde geldt voor onze moslim vrienden. Kiezen ze ervoor om in vrede en harmonie met de rest van de niet islamitische wereld te leven, dan ontkomen ze er niet aan om door de zure appel die islamitisch totalitarisme heet door te bijten, om zo hun bewustwordingsproces in gang te zetten.
Maar gezien het feit dat islam nauwelijks de ruimte biedt voor zelfreflectie, om nog maar te zwijgen over zelfreinigend vermogen, moeten we moslims bij hun bewustwordingsproces een handje helpen.
Maar, hoe dan, hoor ik u vragen. Door in het onderwijs, op openbare basisscholen bijvoorbeeld, kinderen verplicht te onderwijzen over het verschil tussen godsdienst en ideologie. Tevens kinderen uitleggen waarom een vrije en pluriforme samenleving zoals de onze, gevrijwaard moet blijven van totalitaire ideologieën als islam.
Media moeten doorlopend, objectief en ondubbelzinnig het ware gezicht van de lelijke realiteit die zich dagelijks aftekent in de islamitische wereld, tonen. Om zo moslims constant scherp te houden en met de neus op de feiten te drukken. Daarbij is onze dure plicht om zo snel als mogelijk af te komen van politiek correcte uitspreken als “uitwassen van islam”. Want, de zogenaamde “uitwassen van islam” bestaan niet. Er zijn alleen gedragingen van moslims waarin ideologisch islam in zijn zuiverste vorm wordt uitgeoefend.
Onze politici moeten wetten maken die verhinderen dat Sharia wetgeving ooit, in welke vorm ook, voet aan de grond krijgt op Nederlandse bodem. Er moet een verbod komen op het dragen van gelaatsbedekkende kleding in de openbare ruimte. Het moet verhinderd worden dat moslims in het onderwijs en publieke functies de islamitische ideologie propageren. Het onderscheid tussen islamitische ideologie (de mal) en moslims (het product) moeten we nog altijd blijven maken, teneinde doelmatig misstanden te kunnen analyseren en tegengaan.
Wij moeten ons zowel individueel als via onze volksvertegenwoordigers maximaal inspannen om de nodige maatregelen te treffen ter bestrijding van de islamitische ideologie ter bevordering en behoud van een verlichte, vreedzame en geweldloze wereld.
22-dec 2012 , 01:48
# 8 Goed idee om kinderen in het onderwijs de verschillen te leren zien tussen ideologie en godsdienst. Dat wil zeggen, inhoudelijk een goed idee. Ik vrees dat er niets van komt in de praktijk, dat zou onder levensbeschouwing, godsdienst of filosofie moeten vallen en daar wil men steeds minder van in ons onderwijs.
Ad: