Dibi’s Doodsangst
Waarom ik Tofik Dibi op twitter een 'stuk vuilnis' noemde
Tegengif
Gematigden & hervormers
Woedend was ik over het optreden van Yoeri Albrecht, Kustaw Bessems en vooral GroenLinks kamerlid Tofik Dibi.
Ik heb het natuurlijk over hun debat (sic) met Al Haddad in De Balie. De man die van een Nederlandse universiteit een zaaltje kreeg om de mohammedaanse ideologie te komen toelichten voor een aantal van zijn volgelingen, hetgeen die universiteit bij nader inzien, -lees: na boze reacties-, net iets te ver ging. Ik had nog een sprankje hoop op een goede afloop toen Dibi op de avond zelf nog twitterde dat hij niet helemaal tevreden was over de afloop en hij bij de NCRV in gesprek met Gert Jan Segers er op terug zou komen. Na het bekijken van die aflevering van Schepper & Co werd ik helemaal razend en noemde ik Dibi op Twitter een "stuk vuilnis'. Deze, voor mij niet gebruikelijke, soort uitbarsting had effect want hij reageerde.
Volgende keer in De Balie:
Een heel warm welkom, Robert M. Waarom verkracht je peuters? Leg ons dat eens uit. Uit hierover eens je mening op een vrije manier. Je mag best weten dat wij daar afwijzend tegenover staan, hoor. Echt heel erg afwijzend. Maar WIJ snoeren niemand de mond. Dan zouden we immers zelf eigenlijk een soort peuterverkrachters zijn. Toch?
"Er was geen nieuwsgierigheid naar het standpunt van Al Haddad", zegt Dibi hierover letterlijk tegen Jacobine Geel.
Kanonnen.
Een beroepsverkondiger van een 1400 jaar oude leer die decennialang zich daarin verdiept heeft: in een gesprek met een paar oningevoerden zal blijken dat deze iets vertelt wat we nog niet wisten. Tuurlijk joh.
Tegengif
Geschiedenis
De Middeleeuwen eindigden volgens historici met de ontdekking van Amerika door Columbus. Volgens anderen met de verovering van Constantinopel door de Turken. Weer andere menen met de Renaissance en voor al die opvattingen is wel wat te zeggen. De tijdstippen liggen bovendien niet ver uit elkaar. Wat kenmerkend was voor het einde van de Middeleeuwen is in elk geval dat de samenleving ophield te bestaan die gekenmerkt werd doordat de macht erin was verdeeld tussen adel, geestelijkheid en steden, met aan het hoofd
Tegengif
Dhimmitude
De mensenrechten werden pas in de achttiende eeuw geformuleerd, maar kwamen ook toen natuurlijk niet uit de lucht vallen. Het zijn burgerlijke waarden, ontleend aan het gedachtegoed dat zich in West Europa sinds de Renaissance ontwikkelde en dat tegen het einde van de zestiende eeuw in de Nederlanden al in volle omvang bestond.
Slavernij is met deze waarden onmiskenbaar in strijd. Toen het eerst schip met zwarte slaven uit Afrika in Middelburg arriveerde lieten de burgemeesters van de stad de slaven prompt vrij; slavernij was hier al in de loop van de middeleeuwen afgeschaft en het werd met misprijzen bekeken. Men vond het onchristelijk en met goede redenen. Het was een verafschuwd onderdeel van de leefwijze van de mohammedaanse vijand.
Tegengif
Dhimmitude
De titel vat het eigenlijk al samen. Bekijk het hele filmpje.
Tegengif
Gematigden & hervormers
In mijn videoclip over zijn initiatief 'De laatste fatwa' gaf ik al aan ervan overtuigd te zijn dat de heer Dibi niet onder een hoedje speelt met mohammedaanse fundamentalisten en extremisten. Intussen is een zinnetje eruit een tikje profetisch gebleken: 'De walging van die extremisten en fundamentalisten voor het optreden van meneer Dibi, dat spelen ze echt niet'. Meneer Dibi is volgens mij echt geschrokken van de bedreigingen door sharia-4-belgie en 4-holland. Wanneer er takfirisch tegen je getakbierd wordt door een groep middeleeuws uitgedosten, die daarbij ook nog een ei tegen je hoofd gooien, dan is dat toch weer heel wat anders dan als jongetje klappen krijgen van je koranleraar of lezen over de gruwelen van Mohammed en een deel van zijn volgelingen. Ik ben dan ook niet erg verbaasd over zijn afhoudende reactie op mijn uitnodiging voor een openbaar gesprek.
Uitnodiging aan Tofik Dibi
Open brief
Tegengif
Gematigden & hervormers
Geachte heer Dibi,
Vorig jaar nodigde u me, via een open brief in de Volkskrant aan mensen die PVV hadden gestemd, uit voor een gesprek. Ik ging op uw uitnodiging in. Doorslaggevende reden daarvoor was dat uw brief letterlijk vermeldde: “..dat de dreiging van de radicale islam voor mij net zo groot is als voor u..”. Wel stelde ik een drietal voorwaarden. U ging daarmee akkoord en we hadden een goed gesprek. Hoewel ons gesprek meer dan een uur duurde bleef natuurlijk veel onbesproken. Daaronder ook de vraag hoe die dreiging zich nu eigenlijk precies aan u voordoet.
Een van mijn voorwaarden was dat we het gesprek niet openbaar zouden voeren. "Na een eerste gesprek", zo schreef ik, "kunnen we besluiten of we iets vergelijkbaars zouden willen herhalen met camera’s er bij". Wat mij betreft is daarvoor het moment nu aangebroken.
Tegengif
Dhimmitude
In mijn regionale krant stond een stuk over een avond georganiseerd in een Gereformeerde kerk onder leiding van de aldaar werkzaam zijnde dominee. Het zou gaan over moslims en wat het nu precies inhoudt, de islam.
Het was namelijk zo, stond in het stukje, dat wij hier bijna geen moslims zien en dat we daarom geen flauw benul hebben wat hen bezighoudt. En zoals u weet, onbekend maakt onbemind, zodoende zouden op die avond echte moslims helemaal uit Rotterdam naar die avond komen zodat de aanwezigen eens van dichtbij wederzijds respect konden uitwisselen.
NOS-Journaal: vernieling kerk kopten eigen schuld
Een soort ground zero kerk, uh, ontmoetingscentrum
Tegengif
Dhimmitude
Inderdaad adembenemend, dit stukje 'berichtgeving' in het NOS-journaal van 27 november jl.. Ik zat erbij, en ik keek ernaar, en dat alles met stijgende verbazing en afschuw. Een weekje elders en het niet meer vlijtig volgen van het nieuws hier (toch al een opgave, je moet telkens checken of je niet naar het jeugd- of kleuterjournaal zit te kijken), valt de bevooroordeeldheid ervan blijkbaar meer op dan in afgestompte staat het geval is.
Tegengif
Gematigden & hervormers
Vandaag is er een bijeenkomst in De Balie in Amsterdam onder de nietszeggende titel 'Rayhana'. Voor wie deze Algerijns/Franse schrijfster/actrice kent, zegt het wel wat: de bijeenkomst gaat over de positie van vrouwen in Algerije. In een land dus waar het patriarchaat (of tribalisme?) en de leer van Mohammed welig tieren. Van de week las ik over dat land dat er 900 moskees/bidhuizen zijn gesloten in het kader van de strijd tegen wat door velen gezien wordt als de Noord-Afrikaanse poot van Al-Qaeda.
De 'idealen' van Mohammed zijn onverenigbaar met die van de westerse beschaving. De botsing doet zich ook in het Westen zelf voor, maar natuurlijk op een heel andere manier dan in landen waar Mohammed nog op een zeer hoog voetstuk staat. De praktijk onder mensen die als moslim worden aangeduid staat hier vanzelfsprekend, en gelukkig, heel wat verder af van de leer van Mohammed dan in landen als Somalië, Pakistan of Afghanistan waar de geest van het akkervers springlevend is. Vrouwen in het Westen hebben het in verschillende opzichten heel moeilijk met 'de islam'. De hier afgebeelde jongedame geeft met haar weblog van die worsteling, waarschijnlijk onbedoeld, een pijnlijk duidelijk beeld.
Pakistan-2011, Perzië-1951: moorden en dreigen uit naam van Mohammed
Verontrustende overeenkomsten, alarmerende verschillen
Tegengif
Gematigden & hervormers
Hiernaast staat een foto van Mumtaz Qadri, bodyguard van de Pakistaanse gouverneur Salman Taseer, kort na zijn arrestatie. Twee dingen vallen op aan zijn tronie: een grote rare plek op zijn voorhoofd en een gelukzalige gezichtsuitdrukking.
Net als Mustafa Abdel-Jalil, de man die Sarkozy, met steun van andere westerse landen, nu in Libië aan de macht helpt, vertoont Qadri het lichamelijke kenmerk van de mohammedaanse fundamentalist: het bid-eelt of de zebibah.
Tegengif
Appeasement
In de maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog overlegde het regime van Stalin zowel met Hitler-Duitsland als met Groot-Brittannië en Frankrijk. De communisten spraken met de nazi's over het vernietigen en samen opdelen van Polen en met de oude bondgenoten uit de Eerste Wereldoorlog over een coalitie die de veiligheid van Polen tegenover de nazi's zou garanderen.
Tot mei 1939 was de, tot dan toe onvoorstelbaar succesvolle, Litvinov nog minister van buitenlandse zaken voor de bolsjewieken. Onder zijn leiding leek de voorkeur nog duidelijk uit te gaan naar een anti-nazi coalitie.
Tegengif
Geschiedenis

In de Volkskrant van 15/10/11 staat een ingezonden stuk over de TV serie De Slavernij en de schrijvers zijn niet tevreden. Hoewel wat daarin te zien en te horen is feitelijk wel klopt vindt men de toonzetting te luchtig.