Tegengif
Gematigden & hervormers
Meneer Dibi heeft het initiatief genomen om te komen tot een 'finalfatwa'. Hij heeft een webstek gemaakt met daarop zijn voorstel en verder alleen de mogelijkheid om zijn voorstel te steunen. Inmiddels (13 september) hebben ruim 700 mensen hun steun betuigt. Er is geen lijst te bekijken met alle namen van wie getekend hebben, alleen de laatste drie namen zijn in beeld. Ik heb twee keer gekeken en beide keren waren die laatste drie namen puur Nederlands: De Groot, De Vries etc...
Van verschillende kanten is er kritiek gekomen op zijn initiatief. Grotendeels terecht. Ik heb een videocommentaar gemaakt waarin de kritiek op hem maar bijzaak is. Zie de afdeling multimedia van Keizers & Kleren. De videoclip is in de rechterkolom te vinden.
Tegengif
Koran & context
Wagner is de muzikale profeet bij uitstek van het nationalisme. Zijn muziek voert strijd met het humanisme.
Het nationalisme is het politieke aspect van een cultuurstroming, die een reactie op de rationele Verlichting vormde en daar een alternatief voor wilde zijn. Onder de naam Romantiek kreeg die stroming in de negentiende invloed in Europa, vooral in Duitsland. De stroming was niet tot de Duitse landen beperkt, maar vond daar wel de meeste aanhang. De Engelsman Chamberlain en de Fransman Gobineau waren buiten Duitsland twee belangrijke protagonisten. Maar ook Max Weber, toch geen racist en een belangrijke Duitse socioloog en filosoof, was een nationalist en geen democraat of humanist.
Racisme en militarisme gelden als de belangrijkste uitwassen van het nationalisme.
Dossiers
Israël
Tegengif
Appeasement
Met het oog op de dreigende eenzijdige uitroeping, komende maand, van een Palestijnse staat op grondgebied dat onder Israëlische jurisdictie valt, maak ik hieronder een historische vergelijking. Een vergelijking die uiteraard niet bedoeld is als een gelijkstelling van de problematiek van die beide volken maar wel als kapstok om een aantal waarschuwingen aan op te hangen. Terwijl ik nog wat extra informatie verzamelde ten behoeve van dit stuk drong overigens tot me door dat er echt verrassend veel overeenkomsten aan te wijzen zijn tussen de Palestijnse Arabieren van vandaag en de Sudeten Duitsers van 1938.
Voordat ik verderga wil ik echter nog even stil staan bij de vraag of ik met deze vergelijking misschien mensen op verkeerde ideeën zou kunnen brengen.
Tegengif
Appeasement
Zoals ik in het stuk De psychopaten en de ideologische strijd al aangaf, ontlast de valsheid van onze critici ons niet van de plicht om aan zelfonderzoek te doen. Dat onze tegenstanders weinig verantwoordelijkheidsgevoel tonen, moet voor ons geen aanleiding zijn om hetzelfde te doen. In dat verband kondigde ik al aan dat ik onder andere zou schrijven over de vraag of ik wel moet doorgaan met mijn serie over 'appeasement en dhimmitude'. Dat ga ik hier doen.
Maar eerst nog een paar regels over die valsheid. Laten we hopen dat de redactie van Vrij Nederland alsnog publiekelijk afstand neemt van het schandalige stuk van Harm Ede Botje en Freek Vuijst in de editie van afgelopen woensdag.
Tegengif
Koran & context
Hoe de islam in het algemeen en meer in het bijzonder in Turkije staat tegenover Europa en haar moderne verworvenheden kan men vinden in een officiële proclamatie van de laatste Turkse sultan, tevens kalief en daarom wereldlijk en geestelijk hoofd van de islam. Die proclamatie is indertijd door Snouck Hurgronje vertaald en onder de aandacht van de Nederlandse regering gebracht.
Tegengif
Koran & context
Onderstaand stukje begon ik te schrijven als bijdrage aan de onlinediscussie onder het stuk Het Koranverbod van de hand van de onvermoeibare Toon Kasdorp. Terwijl ik er mee bezig was, drong tot me door dat ik tot nu toe nog veel te weinig een punt heb gemaakt van het belang van de onleesbaarheid en onbegrijpelijkheid van de Koran. Die onleesbaarheid en onbegrijpelijkheid vormen samen een van de succesfactoren van het mohammedanisme en de laatste 50 jaar speelt die factor een grotere rol dan in de voorgaande dertien eeuwen.
Het is niet per se nodig, maar wel verstandig om eerst het stuk van Toon en de reacties eronder te lezen.
Tegengif
Koran & context
Over het voorstel van Wilders om de Koran in Nederland te verbieden, ook in de Mohammedaanse gebedshuizen, hebben we intussen een haat- en discriminatieprocedure gehad. Je mag het zeggen en voorstellen zonder er strafrechtelijk voor veroordeeld te worden , maar aardig is het niet en het verbod komt er ook niet. Dat is in elk geval de opvatting van concurrerende kerken. Bas van der Vlies, het protestantse Kamerlid erkende dat de Koran een even gezaghebbende bron is voor moslims als de Bijbel dat is voor hem zelf. Kardinaal Simonis vond het te gek voor woorden om de Koran te verbieden omdat de godsdienstvrijheid een onvervreemdbaar [noot 1] menselijk recht is. Simonis is namelijk niet alleen katholiek, hij is ook humanist.
Tegengif
Koran & context
Aflevering drie van deze serie over Koran & context begon ik met de opmerking dat ik het me gemakkelijk maakte door de keuze van het onderwerp: de mohammedaanse sluiering.
Ik kondigde ook aan waar ik in deze aflevering over zou schrijven: het beruchte 'akkervers'. Ik schreef er niet bij dat ik het mezelf daarmee juist moeilijk zou maken. Schrijven over dit vers is om een aantal redenen echter bepaald geen kattenpis.
Tegengif
Koran & context
In deze aflevering drie van de serie over Koran & context maak ik het mezelf een beetje gemakkelijk. Ik zoom in op de Koran verzen die over sluieren gaan: allebei.
Het bekendste van de twee is 33:59 maar het is fijn dat er ook nog het onbekende vers 24:60 is. Dat helpt namelijk om het eerste wat beter te kunnen 'duiden'.
Er wordt nogal eens op gewezen dat de Koran helemaal niet duidelijk is over wat de sluiering zou moeten inhouden. Dat is geen leugen. Het is echter ook alleen maar interessant voor mohammedanen onderling. De Koran is namelijk -in alle vertalingen- wel volstrekt helder over de bedoeling van dat lichtere of zwaardere sluieren: het maken van onderscheid, discriminatie dus.
Met behulp van de sluier kunnen Mohammedaanse vrouwen onderscheiden worden van niet-mohammedaanse zodat de mohammedaanse veilig zijn.
Tegengif
Koran & context
Dit is aflevering twee van een serie artikelen die hier op Keizers & Kleren verschijnt in de categorie ‘Koran & context’.
Zoals vorige keer aangekondigd gaat het deze keer over vers 2:106. Voor de vraag of we bij het mohammedanisme te maken hebben met een religie of met een tirannieke politieke stroming is dit vers het belangrijkste van allemaal.
Om het boek extra onbegrijpelijk te maken zijn de verzen in de Koran op onlogische wijze geordend. De nummering van de verzen is daardoor extra belangrijk. Helaas bestaan er ook verschillende nummeringen. Dit vers wordt in het algemeen met 2:106 aangeduid maar ook de aanduiding 2:100 komt voor.
De onlogische volgorde komt voor de islam'geleerden' goed uit juist vanwege dit vers en vanwege het onderscheid tussen Mekkaanse en Medinesische verzen. 2:106 is 'Medinesisch'. Dat wil zeggen dat het stamt van na de vlucht van Mohammed en een klein clubje van zijn vrienden van Mekka naar Medina. In Medina werden zijn uitspraken en acties veel meer (machts)politiek van aard. Voor die tijd was hij gewoon een van die profeten waar men af en toe naar luisterde maar die ook regelmatig uitgelachen werden. De Mekkaanse teksten waren over het geheel genomen minder akelig.
Die vlucht is de belangrijkste gebeurtenis uit de geschiedenis van het mohammedanisme: de afwijkende jaartelling van de mohammedanen begint niet voor niets in dat jaar.
Tegengif
Appeasement
Dit is het derde stukje in de serie over 'appeasement en dhimmitude'. Vanwege de gerechtelijke uitspraak morgen, 23 juni 2011, in de rechtszaak tegen Geert Wilders zou het ook goed passen in de categorie 'rechtstaat' of 'hete actualiteit'.
In verwijzingen naar dit politieke proces wordt nog al eens gewezen op het unieke karakter ervan. Een terugblik op het Groot-Brittannië van de jaren 30 van de vorige eeuw leert dat het niet verstandig is om die uniciteit te overdrijven. Zo probeerden de doldrieste voorstanders van de politiek van appeasement tegenover Hitler-Duitsland in 1938 het Britse parlementslid Duncan Sandys achter tralies te krijgen vanwege 'onrechtmatig verkregen informatie'.
Hij stelde vragen aan het ministerie van defensie over de zwakte van de luchtverdediging van Londen. Voor zijn vragen baseerde hij zich op 'geclassificeerde informatie'. De hoofdofficier van justitie eiste dat hij zijn bronnen bekend maakte onder dreiging van vervolging op basis van de Official Secrets Act. Dat zou hem twee jaar gevangenisstraf kunnen opleveren. Omdat Duncan reserve-officier was werd hij daadwerkelijk gesommeerd om in uniform voor de krijgsraad te verschijnen!
Tegengif
Koran & context



