Reacties
“Het islamfundamentalisme is een mengelmoes van zeer oude en zeer nieuwe elementen, net zoals de Europese dictaturen uit de 20ste eeuw dat waren. De radicale islam is ook het resultaat van een mix van traditionele islam-elementen met de haat tegenover joden, liberalisme en democratie die we ook bij de nationaal-socialisten terugvinden. De Arabisch gesproken oorlogspropaganda die in Berlijn werd gemaakt, werd een belangrijk hoofdstuk in de langere geschiedenis van radicaal Arabisch nationalisme en moslimfundamentalisme.”
6.000 haatboodschappen
Herf ontdekte zo’n 6.000 boodschappen die gemaakt werden onder het regime van nazi-propagandaminister Joseph Goebbels. Ze werden van 1939 tot 1945 in het Midden-Oosten verspreid. De Amerikaanse ambassade in Caïro schreef de uitzendingen destijds uit. Daarna werden de teksten bewaard in Washington. Herf was twee jaar geleden de eerste wetenschapper die de archieven mocht inkijken.
In dit hoofdstuk staat bovenaan op blz. 148, “Mohammed bekrachtigde het oordeel met de verklaring dat het vonnis van Sa’d een vonnis was van god, uitgesproken van boven de zeven hemelen.”
Mohammed het medium, laat god hier naar boven de zeven hemelen reizen om zijn vonnis te bekrachtigen, en dat wordt dan vervolgens weer door Mohammed zelf bekrachtigd.
Je krijgt hier echt de indruk dat Mohammed niet weet waarover hij het heeft. Hij is zo dogmatisch met zijn ‘er-is-alleen-een-god-leer’, bezig dat hij het onderscheid van het absolute, god de schepper, een stamgod, of een politiek besluit helemaal niet meer kan maken. Onderscheid, gelaagdheid, nuances kunnen helemaal niet meer in zijn blinde eenheidsdenken bestaan. Het effect ervan is dat hij inderdaad ook barmhartigheid scheidt van macht. Hij misbruikt de absolute zijnsheid van dat wat boven alles verheven is voor zoiets laags menselijks als een stammenoorlog. Een priester-politicus ten voeten uit. Hoe heb je macht over mensen? Door ze niet alleen bij de ballen te hebben maar ook nog hun hart en ziel te pakken.
Angst: de geschiedenis
Het belangrijkste probleem aan de geschiedenis van het mohammedanisme wordt niet gevormd door de rol die het reëel bestaande mohammedanisme de afgelopen veertien eeuwen speelde bij de onderdrukking van vrouwen, slavenjacht, veroveringsoorlogen, plundering, onderdrukking, geestelijke terreur, afpersing of piraterij, maar door de wijze waarop door vrijwel alle mohammedanen nog steeds met (hun eigen) geschiedenis wordt omgegaan.
Zo langzamerhand is in brede kring bekend dat de Koran een vers kent dat oproept vijanden te onthoofden. Wanneer verwezen wordt naar dit type verzen in de Koran, wordt vaak naar voren gebracht dat de gewelddadige passages gezien moet worden in de context van de oorlog tussen Mohammed en zijn naaste en verre buren: als tijdgebonden, niet meer van deze tijd en daarom niet meer van belang.
Het meest verontrustende is nu dat op verschillende plaatsen in de wereld bij conflicten tussen mohammedanen en niet-mohammedanen de mohammedanen overgaan tot juist deze vorm van geweld. Meest bekend zijn de onthoofdingen waarvan de extremisten filmpjes maken die ze trots de wereld in sturen. De onmenselijkheid van de onthoofdingen overstijgt in zekere zin die van de gaskamers. Wie zo’n video bekijkt moet haast wel denken aan de bloederigheid van het mohammedaanse offerfeest.
Op allerlei plaatsen in de wereld worden mensen onthoofd. Iemand die daar zijn best voor doet, zal ongetwijfeld ook gevallen van onthoofding in de afgelopen tien jaar kunnen opsporen gepleegd door niet-mohammedanen. Hij zal er in ieder geval geen één kunnen vinden die christelijk, joods of boeddhistisch geïnspireerd was. Alleen wie geen greintje integriteit kent, zal willen volhouden dat de honderden, misschien wel duizenden gevallen van onthoofding door mohammedanen -vaak nog gepaard gaand met Allahoe Akbar gekrijs- geen verband houden met Koran en hadith.
Dat de Koran zelf slavernij als zodanig niet afkeurt, kwam al eerder aan de orde. Tot en met het impliciete toejuichen om in tijden van oorlog de vrouwen van de vijand als seksslavin te deporteren.
Wat in die oorspronkelijke bronnen staat, is echter niet waar het om gaat. Van groter belang is dat de (mohammedaanse) Arabieren in de reële wereld een zeer grote rol hebben gespeeld in het op gang brengen en in stand houden van de slavenhandel in Afrika. Ook miljoenen mensen in India werden door de mohammedaanse veroveraars tot slavernij gebracht. Uit serieuzere studies komt het beeld naar voren dat Afrikanen die ten prooi zijn gevallen aan slavenjacht, in ongeveer even grote aantallen het slachtoffer waren van Europeanen als van Arabieren. De praktijk van het als slavin wegvoeren van vrouwen van overwonnen volkeren trof ook Europese vrouwen. Tot in de twintigste eeuw.
Maar dit alles is grotendeels geschiedenis en het is onomstreden dat ook de Westerse landen zich in het verleden op grote schaal schuldig hebben gemaakt aan slavenhandel. Het is evenzeer onomstreden dat het initiatief om een einde te maken aan slavernij kwam uit het Westen; van christenen dus. Met name tegen de Arabische landen moest gewapenderhand worden opgetreden om de slavenjacht te stoppen. In de Westerse wereld is de houding tegenover de rol van de voorouders met betrekking tot de slavernij, doortrokken van schaamte.
In de mohammedaanse wereld ligt dat anders.
Eildert Mulder schreef in januari 2009 in dagblad Trouw, een stuk over het handvest van Hamas. Hij benadert de zaak nuchter, maar kijk wat hij schrijft over slavernij:
Volgens Hamas is ook Palestina (Israël en de bezette gebieden), een waqf. Alle generaties moslims, niet alleen Palestijnen maar ook andere Arabieren of Turken of Pakistanen, zijn tot aan de jongste dag verantwoordelijk voor Palestina. Daarom is ieder compromis een vergrijp tegen de islam. Voor elke moslim is de bevrijding van Palestina een persoonlijke, religieuze plicht. Om deel te nemen aan die strijd hoeft een vrouw geen toestemming te vragen aan haar man en een slaaf niet aan zijn meester, aldus het handvest.
Die verwijzing naar instemming met slavernij valt hem niet eens op!
Het is alsof in een geschrift van een rechts-christelijke organisatie in de VS geen van de opstellers het is opgevallen dat de tekst er van uitgaat dat er niets vreemds is aan het verbranden van heksen. Maar niet alleen ligt her en der in de wereld van het mohammedanisme het idee dat slavernij helemaal niet zo gek is verbazingwekkend dicht bij de oppervlakte: als onderdeel van de jihad tegen niet-mohammedanen beleeft de slavenjacht in Soedan zelfs een revival. In de film My slave, my infidel wordt gesproken van 200.000 mensen die tot slaaf zijn gemaakt. Helaas is er ook sprake van initiatieven om ze vrij te kopen.
Helaas, want het is toch werkelijk absurd dat de daders niet met geweld aangepakt worden.