Reacties
In discussies met vrienden krijgt Ramadan met zijn moratorium tot mijn verbazing veel begrip. Hij wordt vertrouwd en zijn oproep wordt gezien als een tactiek van hem. Uit de reactie van die Mustapha blijkt dat ramadan eigenlijk al te ver is gegaan met zijn oproep….........
Het wordt dan wel duidelijk waarmee we hier dus te maken hebben.
Angst: de oemma
Het idee van de oemma is op zichzelf weinig beangstigend. Het begrip oemma wordt op heel uiteenlopende manieren gebruikt. Deze veelheid aan definities voor dit kernbegrip uit het mohammedanisme zou je kunnen opvoeren als een mooie illustratie van het juist níet bestaan van één grote gemeenschap met een gedeeld denkkader. Intussen maakt geen van de hier genoemde definities duidelijk waarom het schermen met dat begrip een sinistere bijsmaak heeft. Een tweetal anekdotes uit mijn eigen onderwijspraktijk geven al een hint. Het hoofdstuk bevat een uitgebreide bespreking van aspecten van het oemma-denken. Je zou ook kunnen zeggen: het wij-zij-denken. In deel III van het boek komt het terug.
Duidelijkst komt die sinistere bijsmaak naar boven door nadere beschouwing van de opstelling van Tariq Ramadan. Door sommige mensen wordt hij zwaar gewantrouwd vanwege het feit dat hij de kleinzoon is van de oprichter van de Moslimbroederschap. Onzin natuurlijk. Dat is bijna even idioot als het voor te stellen alsof Nederlanders van de twintigste of eenentwintigste eeuw enige schuld zouden moeten voelen vanwege het feit dat een deel van de mensen die vroeger in dit land woonden zich schuldig maakten aan slavenhandel. Wat Ramadan zeer beslist wèl verweten kan worden is dat hij zich géén tegenstander van stenigingen en andere lijfstraffen in landen met mohammedaans bewind toonde maar slechts opriep tot een moratorium daarop. Waarom pleitte deze populaire man niet onomwonden tégen gruwelijke lijfstraffen als steniging en handen afhakken?
Ramadan heeft verklaard dat het pleiten voor àfschaffing van stenigen en amputeren weinig kans heeft in de mohammedaanse wereld en daarom een loos gebaar. Het is duidelijk dat hij per se on speaking terms wil blijven met het geweldsgeile deel van het mohammedaans establishment. Ironisch is wel dat hem dat bovendien nog niet eens lukte. Sano Koutoub Mustapha, werkzaam bij de Islamic Fiqh Academy van de Organization of the Islamic Conference (OIC), schreef in reactie op de oproep verontwaardigd:
Wanneer we vandaag oproepen tot een internationaal moratorium op lijfstraffen, steniging en de doodstraf, dan ben ik bang dat ze morgen moslims zullen vragen het vrijdaggebed op te schorten.