Reacties
Angst: sektarisch en vanzelfsprekend geweld
Niet iedereen die door mohammedaanse fundamentalisten en extremisten bedreigd wordt vindt de dood. Zelfs Taslima Nasrin is nog in leven hoewel in demonstraties van duizenden mohammedanen om haar dood werd geschreeuwd en er door vrome Koranlezers een premie op haar hoofd gezet is. Wel raakte ze haar baan als gynaecoloog kwijt en is ze haar geboorteland Bangladesh ontvlucht. Enige tijd leek ze veilig in de Indiase deelstaat West-Bengalen maar de (communistische) machthebbers in die deelstaat zien haar liever vertrekken. Ze had een boek geschreven…
Rashad Khalifa schreef een hele serie boeken waaronder één dat volgens hem een onomstotelijk bewijs leverde voor het bestaan van Allah en voor diens auteurschap van de Koran. Dat bewijs was het getal 19. Zijn numerologie kwam hem op veel kritiek te staan. Met zijn benaderingswijze verwierp hij alle mohammedaanse tradities naast de Koran zelf. Hij kreeg steeds meer doodsbedreigingen. Begin 1990 werd hij vermoord. De moordenaars waren lid van de Fuqra groep. Het geweld van de fuqra sekte en vergelijkbare groepen, dat dus gericht is tegen mensen die zichzelf ook moslim noemen, is nauw verbonden met het begrip ‘takfir’. Het begrip stamt uit de begintijd van het mohammedanisme maar is vooral bekend geworden via het werk van Ibn Taymiyyah. Taymiyyah is in de twintigste eeuw weer actueel geworden door de moslimbroederschap.
De wreedheid van mohammedaans geïnspireerd geweld is soms van nauwelijks te bevatten omvang. Dat geldt uiteraard de stenigingen en onthoofdingen. De regelmatige bomaanslagen in India lijken nadrukkelijk gericht op willekeurige burgers op grote afstand van brandhaard Kasjmir. De gijzeling en het vervolgens vermoorden van honderden schoolkinderen in Beslan, gebeurde ook op grote afstand van het machtscentrum van wat door de terroristen als de vijand wordt beschouwd. Op de graven van de vermoordde kinderen worden behalve bloemen en speelgoed vaak flesjes water geplaatst. Gedurende de dagen van de gijzeling was het de kinderen namelijk zelfs niet toegestaan water te drinken…
Gruwelijke wreedheden worden niet alleen door mohammedaanse extremisten uitgevoerd. We hoeven maar te denken aan Srebrenica, Ruanda of het oosten van Congo om dat te beseffen. Toch is er iets speciaals aan de wreedheden begaan door gewelddadige mohammedanen, nog afgezien van de ‘godsdienstige’ component: het is de onvoorstelbare combinatie met openheid, trots en voorbedachte rade die extra angstaanjagend is. En dat aanjagen van angst is ook de bedoeling. Het doodvonnis dat Khomeiny uitvaardigde over Salman Rushdie was niet alleen bedoeld om hem te straffen voor zijn verschrikkelijke schrijfmisdaad, maar nadrukkelijk ook om er voor te zorgen dat anderen niet hetzelfde meer zouden aandurven. In het kader van de (Deense) cartoonrellen liet in Beiroet een voorman van de sjiitische Hezbollah beweging in Libanon weten dat het hele gedoe niet was uitgebroken wanneer het 17-jaar oude doodvonnis tegen de Britse schrijver Salman Rushdie maar was uitgevoerd.