De nieuwsbriefvakantie is voorbij. De afgelopen weken verschenen evengoed wel negen nieuwe stukjes en stukken.
Daarnaast op de zusterwebstek Keizersenkleren.nl nog twee nieuwe artikelen. Het laatste, een afrekening met de oratie van Ewald Engelen, werd door Joost Niemöller integraal overgenomen op het veelgelezen De Dagelijkse Standaard onder het kopje “Multiculti tv prof maakt potje van onderzoek”. Dat resulteerde weliswaar in enkele honderden bezoekjes aan KeizersenKleren.nl maar discussie kwam er nog niet echt door op gang: dat vergt wat langere adem en meer gerichte activiteiten. Het wonderlijke is wel dat de eerste reacties van wetenschappers -Richard Gill op Keizers&Kleren zelf, een voormalig CBS-medewerker via Linkedin- een hoog politiek en laag wetenschappelijk gehalte hebben.
Door ook op een aparte webstek tegen misbruik van de wetenschap te schrijven kan ik intussen in mijn stukken op het weblog wat meer (politieke) passie kwijt. Dat is te zien in zes van de negen stukken. Ik hoor graag of u dat met me eens bent.
Eerdere nieuwsbrieven zijn nu via het weblog te bekijken.
Het verzoek om de Nieuwsbrief door te sturen aan mensen in uw kennissenkring die mogelijk ook geïnteresseerd zijn, geldt natuurlijk nog steeds.
Ze kunnen eenvoudigweg hieronder hun e-mail adres ingeven. Opt-in natuurlijk.
Het nieuws werd overheerst door de ontwikkelingen in en rond Syrië -zie het stuk ‘Koerdische Lente?’- en door de Olympische Spelen -zie bij ‘En nog iets heel anders’. Mijn aandacht werd deze week getrokken door twee berichten die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben.
Euronews meldt dat de Italiaanse premier zich ervoor gaat inzetten om een staalfabriek open te houden die door een rechterlijke uitspraak in een milieuzaak dreigt te sluiten en duizenden mensen toe zal voegen aan de ruim 30% werklozen in de regio.
In Nederland kregen we de oproep om je eigen huis te ontvluchten wanneer inbrekers je spullen komen halen in plaats van hen op de vlucht te jagen: alsof inbrekers hier niet door worden aangemoedigd.
De overeenkomst? Kokervisie en juridisering.
Wat betreft de berichtgeving viel me op hoe weinig aandacht er nog is voor de naderende verkiezingen.

Hieronder volgt de vertaling van een lang overzichtsstuk dat hint naar een 'Koerdische Lente'. Claire Berlinski van het Gatestone Instituut presenteert een aantal Turkse opinies over de ontwikkelingen in en rond Syrië, die al die auteurs in verband brengen met de houding van en tegenover de Koerden. Voor wie erg weinig tijd heeft: mijn concluderende kanttekeningen zijn in grote rode letters toegevoegd en na de vertaling leg ik uit hoe ik tot die ondertitel kwam. 
Dit is Moshe Weinberg. Buiten de film, in de echte wereld, vind je er weinig zo heldhaftig en koelbloedig als hij. Zo naar de foto te oordelen ook nog een prettig mens. Succesvol worstelaar. Toen hij in 1972 vermoord werd door leden van de Zwarte September was hij coach. Hij was een van de eerste die geraakt werd door een kogel. Gewond moest hij de terrroristen naar Israëlische atleten brengen die ze wilden gijzelen. Met een smoesje sloeg hij een kamer over en leidde de moordenaars naar het vertrek met de worstelaars en gewichtheffers die wellicht met ze konden afrekenen. Zijn opzet mislukte omdat de atleten nog te diep in slaap waren. Toen ze weggevoerd werden ging hij in de aanval tegen de gewapende terroristen. Hij sloeg er een bewusteloos en verwondde nog een tweede, voordat hij werd doodgeschoten. Een van de atleten kon gebruik maken van de ontsnappingsmogelijkheid die door zijn actie ontstond, en overleefde het bloedbad van München. Ook gewichtheffer Yossef Romano kwam even later in actie en slaagde er zelfs nog in om een AK-47 af te pakken, maar voordat hij het wapen kon gebruiken werd ook hij gedood. 
Afgelopen vrijdag kwam er een zesde reactie binnen op de e-mail die wij, Maarten Vonk, Tommie Hendriks en ondergetekende, stuurden aan de 28 parlementsleden die voor een christelijke partij in de Tweede Kamer zitten. De aanleiding om die parlementsleden aan te schrijven was een opmerkelijke uitlating van CDA-europarlementariër Wim van de Camp over een bondgenootschap tussen christenen en mohammedanen.
De lijsttrekker van de Libertarische Partij, hiernaast op een oude foto, heb ik één keer persoonlijk ontmoet: een man met een ontspannen, om niet te zeggen: ietwat sullige uitstraling. Verderop ga ik in op waarom juist voor een libertariër dat relevant is. Zijn inleiding over het libertarisme stond bol van de oneliners en vooral van te lang volgehouden metaforen. Onder de toehoorders bevonden zich verschillende mensen die al lang veel interesse in de politiek hebben en op platforms discussieren waar niet tegen Toine Manders opgekeken wordt. Ze gingen met hem in discussie en na afloop was de sympathie voor het libertaire gedachtegoed sterk verminderd. 
In de kritische bespreking van Het immigratietaboe van twee weken geleden kondigde ik aan dat ik ook nog een of meerdere positieve stukken zou schrijven over het boek, niet hier op het weblog Keizers & Kleren maar op de net opgestarte webstek Keizers & Kleren. 
Discussie op internetfora heeft voordelen in vergelijking met andere discussies maar ook nadelen.
Het is onwaarschijnlijk dat de meerderheid van de bevolking van Egypte achter het idee staat om de piramides te vernietigen. Er wordt zelfs beweerd dat het bericht dat sjeiks daartoe hebben opgeroepen, berust op een hoax, een hoax om de volgelingen van Mohammed in een kwaad daglicht te plaatsen. Die bewering is niet overtuigend en vooral: niet erg belangrijk. De fundamentalisten zijn volhardend en uit op de macht.Individuele moslims kunnen uitstekende kwaliteiten ten toon spreiden. Duizenden worden moedige, loyale soldaten van de koningin: ze weten allemaal hoe te sneuvelen. Maar de invloed van de godsdienst verlamt de maatschappelijke ontwikkeling van de volgelingen. Er is geen macht in de wereld die de vooruitgang meer tegenhoudt. Het mohammedanisme is nog lang niet dood; het is een militant op bekering gericht geloof. Het heeft zich al verspreid over Centraal Afrika en bij elke stap nieuwe krijgers verworven. Wanneer het christendom niet beschermd werd door de sterke armen van de wetenschap -de wetenschap waar het tevergeefs tegen gestreden heeft- kon de moderne Europese beschaving bezwijken zoals de Romeinse ooit deed.

Alleen het partijprogramma van de Libertarische Partij is besproken. Ik hoop voor de verkiezingen in ieder geval ook die van CU en VVD nog te bespreken. Voor 12 september in ieder geval nog wat meer over ‘Europa’.
Het stuk ‘Koerdische Lente?’ was een vrije invulling van het plan om iets te schrijven over de ‘bloedige grenzen’ van het mohammedanisme. In de komende periode volgt meer over Koerdistan.
Het niet te overschatten belang van demografische ontwikkelingen is aan de orde geweest maar zal zeker terugkomen. De belofte om meer te schrijven over sharia-‘recht’spraak maakte ik nog niet waar. Om het goed te maken hier dan maar vast de link naar een oud stuk over mijn televisieoptreden: ik kijk er niet met trots op terug maar ook niet beschaamd. De belangrijkste kritiek op de would-be onderzoeker van sharia-druk in Nederland staat in het stuk, maar dit moet nodig nog worden uitgebreid en verder onderbouwd.
Toch heeft het wel iets: de sportieve prestaties van volken vergelijken op basis van het aantal olympische medailles. Je moet dan eigenlijk wel wat correcties aanbrengen. Op deze webstek kun je corrigeren voor het aantal inwoners en voor de rijkdom van landen en bovendien naar alle eerdere spelen kijken en er is een keuze ‘all time’.
Jamaica blijkt de glansrijke winnaar wanneer je kijkt naar hoeveelheid geld per behaalde medaille: slechts 230 miljoen tegen 192 miljard voor Saoedi-Arabië: een factor 800.
Kijk je alleen naar het aantal mensen per medaille dan torent Scandinavië ver boven de rest van de wereld uit: ze bezetten vier van de vijf bovenste plaatsen. Op elke 18000 inwoners behaalde Finland een medaille in de afgelopen eeuw. Jamaica staat ook in dit overzicht op een verdienstelijke plaats (10) net als Nederland (16). Saoedi-Arabië staat ook in dit overzicht heel laag (123) en hekkensluiter is India: een medaille per 50 miljoen inwoners.
China en de VS zijn onopvallende deelnemers in deze overzichten.