Keizers & Kleren
Een knipoog naar het voorwoord van het boek ISLAMOFOBIE? Een nuchter antwoord. Dat besluit met een oproep aan jongeren: "De wereld kent vele weefjonkers en blote keizers. Benoem ze." Bij de indeling van de berichten op deze webstek is doorgeborduurd op de personages uit het sprookje van De Nieuwe Kleren van de Keizer.
De jodin en de messias
GeenStijl, Pamela Geller en AJ Boekestijn: overeenkomsten en verschillen
Dit stukje heeft een provocatieve, om aandacht schreeuwende titel. Dat heeft het gemeen met bijna alle bijdragen op de bekende webstek GeenStijl, op het weblog Atlasshrugs van Pamela Geller, op de Facebook-pagina van Arend-Jan Boekestijn en op nog heel veel andere locaties in de blogosphere.
Op Facebook neemt Boekestijn ook ‘tweets’ op, zogenaamde twitterberichten van maximaal 140 posities. De aanleiding om dit stukje te schrijven zijn deze twee provocatieve tweets van AJB.
Ik word nog liever een jihadist dan dat ik Pamela Geller een hand moet geven
EnGeller zegt dat Obama strange sexual predilictions heeft, in Pakistan drugs gebruikte en [zich] bekeerde tot jihad
Pamela Geller is niet bekend vanwege haar joods-zijn maar door haar weblog. Haar bekendheid had al een flinke boost gekregen door het boek The Post-American Presidency dat ze schreef in samenwerking met Robert Spencer van het veelgelezen jihadwatch, maar is pas echt geëxplodeerd door haar voortrekkersrol in het verzet tegen de moskee bij of op Ground Zero. Haar succes is zo groot dat ze nu ook rechtstreeks de machtsbasis voor Obama bedreigt, de messias uit de titel dus.
Het is helaas minder gek dan het op het eerste gezicht lijkt om Obama als de messias van de politiek-correcten in de VS en Europa neer te zetten.
Probeer op youtube eens het satirische liedje Obama – Building a religion te beluisteren.
De clip bevat absoluut geen beelden van sex of geweld. In de allerverste verte niet. De meest schokkende beeldjes zijn foto’s van een lijntje coke die in totaal ongeveer een halve seconde vertoond worden en waarbij op geen enkele manier de suggestie wordt gewekt dat Obama gebruiker is.
Lees verder...
25-aug-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kleermakers, Kinderen, ACTUALITEIT, Culturele jihad
->
De onbetrouwbaarheid van Wikipedia
Wiki mede-oprichter Larry Sanger verliet het project uit protest tegen de “wetten van een bende gangsters”
Wanneer je er wat langer logisch over nadenkt is het volstrekt logisch dat Wikipedia onbetrouwbaar is. In de research voor mijn boek kwam ik aardig wat voorbeelden van die onbetrouwbaarheid tegen en schreef dan ook:Wikipedia is notoir onbetrouwbaar als informatiebron wanneer het gaat om zaken die op een of andere manier omstreden zijn. Voor niet of nauwelijks omstreden zaken of als eerste verkenning van een onderwerp is het echter een zeer nuttig hulpmiddel.
Hoezeer politiek-ideologische strijd bepaalt wat er via Wikipedia wordt opgedist zie je soms opvallend geillustreerd door de Nederlandse en Engelse versies van een lemma te vergelijken.
Journaliste Karin McQuillan diepte die onbetrouwbaarheid wat uit en stuitte op een groot anti-joods gezwel.
Lees verder...
17-jul-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, ONDERZOEK, Culturele jihad
->
Wat is menslievender, een miljoen vluchtelingen helpen of twintigduizend?
Het is mogelijk om tegelijkertijd de Nederlandse uitgaven voor asielzoekers met tweederde te verminderen, vijfentwintig keer zoveel vluchtelingen te helpen en per vluchteling twee keer zo veel geld uit te trekken.
Daarvoor is het echter wel nodig dat de vluchtelingen (bijvoorbeeld via de VN-organisatie UNHCR) worden opgevangen in de buurt van de regio waar vandaan ze vluchten in plaats van ze via mensensmokkel hierheen te laten brengen.
Het gebeurt niet omdat politici zich laten meeslepen door onderbuikgevoelens 1 *)
Lees verder...
23-mei-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, PRIKKELSTELLING, immigratie
->
Wanneer de joden zich verzamelen in Israël wordt hun uitroeiing vergemakkelijkt
Om in tranen uit te barsten? *)
Via Facebook werd ik gewezen op dit youtube-filmpje dat onder andere te vinden is via CAMERA, Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America.
David Horrowitz, een van de grote voormannen van de anti-islamisering in de VS, hij is in nog sterkere mate ex-links dan ik, spreekt op een universiteit in Californië. Een vrouw met vuurrode hoofddoek en Palestijnen-shawl om de hals heeft een vraag, die eigenlijk geen vraag is maar een bewering. Ze beweert dat Horrowitz in een pamflet onduidelijk was over de financiële betrekkingen tussen haar organisatie MSA (Muslim Students Association) en jihadistische terreurnetwerken want “de MSA moet zelf voor haar geld zorgen”.
Horrowitz is briljant, goedgeïnformeerd en heeft geen last van naïviteit -je ziet dat wel vaker bij joden- en begrijpt meteen wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij vraagt haar of ze Hamas en Hezbollah ziet als terroristische organisaties. Ze weigert die vraag te beantwoorden omdat ze bang is dat als ze haar mening daarover geeft, ze dan gearresteerd zal worden in verband met ‘homeland security’!
Horrowitz spitst de vraag nog wat meer toe: “Ik ben joods. De leider van Hezbollah heeft gezegd dat hij hoopt dat wij joden ons verzamelen in Israël zodat hij ons niet over de hele wereld hoeft te vervolgen.”
Een verbijsterend openhartige uitspraak van Hassan Nasrallah die ik ook op opgenomen op in het Israël-hoofdstuk van mijn boek. Ik vind dit dan ook geen reden meer om in tranen uit te barsten. Ook niet voor mensen die van respect spreken en angsten bekritiseren.
Lees verder...
13-mei-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, ACTUALITEIT, Culturele jihad
->
Te gast bij Rondom 10: liep ik in een vooropgezette val?
Het NCRV-televisieprogramma Rondom 10 van zaterdag 24 april ging over het onderwerp ‘sharia in Nederland’. De aanleiding om dit onderwerp te behandelen was het uitkomen van een rapport van een groep Nijmeegse antropologen die van de minister van justitie de opdracht had gekregen onderzoek te doen naar het voorkomen van sociale druk op vrouwen in kwetsbare posities om in te stemmen met sharia-‘adviezen’.
Hoewel ik als een van de studiogasten was uitgenodigd -ik kreeg daadwerkelijk een microfoontje opgespeld en zat voor het eerst van mijn leven zeker tien minuten lang in de stoel van een heel leuke visagiste- moest ik elke seconde spreektijd in het programma bevechten.
Door de uitzonderlijke samenstelling van het gastenpanel, doordat mij precies 0, zegge nul, keer het woord werd gegeven door de presentatrice en ik vanuit de kijkers gezien zelfs letterlijk aan de uiterste rechterzijde was geplaatst, was het me per saldo onmogelijk gemaakt rustig het woord te doen. Effectief kwam ik zodoende op de gemiddelde kijker over als een onredelijke drammer. Effectief, maar was dit ook het plan van de redactie? Het is moeilijk te geloven maar voor wie de achterliggende feiten op zich laat inwerken, dringt die conclusie zich wel op.
De uitzending zelf laat maar een deel van de feiten zien. Ik geef hier de rest.
Volledigheidshalve voeg ik er nog de bijdrage aan toe, die ik had willen geven wanneer ik wèl het woord zou hebben gekregen. Oordeelt u zelf.
Lees verder...
25-apr-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, ACTUALITEIT, Culturele jihad
->
“Anders leren ze het in Afghanistan”
Het niet te overschatten belang van terloopse opmerkingen
Op 1 april ging de VPRO-radio uitgebreid in op de ‘bezuinigings’-voorstellen die zijn geformuleerd door ambtelijke werkgroepen. De werkgroepen dus die waren ingesteld door PvdA, CDA en CU om hun eigen verantwoordelijkheid met betrekking tot de rijksbegroting wat op de lange baan te kunnen schuiven. ‘Dankzij Uruzgan’ nu dus zelfs tot na de verkiezingen. De VPRO-journaliste belde verschillende “mensen uit het veld” voor een reactie op de geformuleerde voorstellen. Niet onlogisch benaderde ze de voorzitter van de onderwijsvakbond ABOP om een mening te horen over de voorstellen op het gebied van onderwijs. In eerste instantie bracht hij verstandige dingen naar voren. Bezuinigen op onderwijs getuigt -inderdaad- van korte termijn denken. We willen / moeten toch juist werken aan onze ‘kenniseconomie’?
Maar toen bedacht hij dat hij zich nog wat meer moest profileren als vertegenwoordiger van de belangen van alle leerkrachten.
Lees verder...
02-apr-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, ACTUALITEIT, Onderwijs
->
Leren van inferieure culturen
De onzichtbaarheid van olifanten in huiskamers
Op de middelbare school waar ik werk, werd gisteren een studiedag gehouden voor het onderwijzend personeel. Een deel van de tijd werd besteed aan ‘het goede doel’. Meer specifiek ging het om de vraag of de mogelijkheid bestond om als school mee te doen met een klein fonds dat zich richt op een gebied in het zuiden van Kenia. Zouden we misschien voelen voor een vorm van samenwerking met de middelbare school die mede dankzij dat fonds gerealiseerd wordt?
Twee inleiders kwamen ons enthousiast maken: een meneer en een mevrouw. Ze hadden een merkwaardige rolverdeling.
Lees verder...
01-apr-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, OVERIG
->
Plaatje 1000 woorden
Israel must always reserve the right to defend itself
Ik ben begonnen met het aanleggen van een lijst met links. Veel links staan er nog niet in. Een van de reden daarvoor is dat de links in een database tabel komen wat de mogelijkheid biedt om er meer mee te doen dan ze alleen op te sommen. Nu kan er al commentaar gegeven worden op elke webstek waar naar gelinkt wordt. Later kan er iets als een waarderingssysteem aan worden verbonden.
Het opnemen van de link naar Noodzakelijk Kwaad herinnerde me weer eens aan de wijsheid dat één plaatje meer kan zeggen dan 1000 woorden.
Lees verder...
27-maa-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, ACTUALITEIT, Jihad
->
Bijschrift
De tekeningen van Gregorius Nekschot zijn altijd hard en vaak onsmakelijk, maar heel vaak zo ontzèttend raak. In één plaatje staat een boodschap waar je honderden woorden voor nodig zou hebben terwijl je dan nog niet de bijbehorende emotie hebt overgebracht. Soms vraagt een plaatje van Gregorius wel om behoorlijk veel voorkennis om het helemaal te kunnen doorgronden. De prent hiernaast is daar een voorbeeld van. Hij is me echt uit het hart gegrepen. Zelden iets gezien of gehoord dat zo vernietigend is voor sentimentalisme en hypocrisie in de politiek. Van alles zit er in. Op de eerste plaats de verwijzing naar de geschiedvervalsing ·····
Lees verder...
25-feb-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, OVERIG
->
Annemie Struyf - ‘In Godsnaam’
Westerse mensen raken steeds meer ‘in de ban’ van de islam, omdat die bijna dagelijks, zowel lokaal als mondiaal, het nieuws domineert. Maar de westerse media zijn uit politiek correcte overweging nog altijd zeer karig met hun berichtgeving en zéér voorzichtig met de terminologie. Dat kan men vaststellen als men boeken en artikelen leest van arabisten of van uit het Midden-Oosten gevluchte intellectuelen, of als men websites en media uit het Midden-Oosten raadpleegt. Zo gaf de VRT pas nog zelf toe (de VRT die iets toegeeft!) te weinig aandacht te hebben besteed aan de oorlog tussen Saoedi-Arabië en Jemen. De voorzichtigheid wat de terminologie betreft kan u letterlijk lezen in diverse richtlijnen, zowel in de media als in de politiek; zo mag men vaak niet spreken over ‘moslimterrorisme’, zelfs de NCTB (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding) in Nederland niet.
De ontelbare terroristische groeperingen en de vele gezaghebbende islamitische pausen van het Midden-Oosten zeggen letterlijk dat ze de wereld willen islamiseren. Met het zwaard op plaatsen waar dit kan, via juridische, culturele en demografische jihad elders, i.c. het Westen.
Lees verder...
14-feb-2010 | SamvR | Categoriën: Kinderen, ACTUALITEIT, Culturele jihad
->
Een onwelkome vraag voor Al Gore
Die niet beantwoord wordt.
De vraagsteller, journalist McAleer, wordt het spreken onmogelijk gemaakt door andere aanwezigen op een persconferentie van Al Gore.
Lees verder...
22-dec-2009 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, ACTUALITEIT, CO2
->
Blinde vlekken in de waarneming van het Midden-Oosten; Lessen uit WOI
Boekbespreking van Fromkins “A peace to end all peace"
Dit boek met de fantastisch gekozen, maar niet echt waargemaakte titel, beschrijft vooral de ondergang van het Ottomaanse rijk en de manier waarop westerse, met name Britse, beslissingen hebben bijgedragen aan de manier waarop het Ottomaanse rijk aan zijn einde kwam en het naoorlogse Midden-Oosten tot op de dag van vandaag beïnvloeden.
Ik wilde een boek over dit onderwerp lezen om iets meer te doorgronden van de spanningen tussen het Westen en door het mohammedanisme gedomineerde landen. Een van de redenen waarom het Nederlandse debat over het mohammedanisme zo weinig zinvols oplevert is in mijn ogen namelijk dat wat de onvolprezen Hans Jansen het provincialisme noemt: velen doen alsof het mohammedanisme een Nederlands fenomeen is dat enkele decennia geleden ontstaan is in plaats van een ideologie die al eeuwen lang een zeer grote invloed uitoefent op de cultuur en politiek in een groot deel van de wereld. De betekenis daarvan wordt al heel lang door zeer velen dramatisch onderschat.
De keuze om juist dit boek te lezen werd ingegeven door de titel van het boek en door diverse lovende verhalen die ik er over gezien had, waarbij opviel dat de lof kwam van mensen met heel verschillende invalshoeken en standpunten. Dat is natuurlijk een krachtige aanbeveling.
David Fromkin, die aan deze New York Times bestseller een jaar of tien gewerkt heeft, is van huis uit geen historicus maar jurist. Dat verklaart mogelijk het uitgebreide gebruik van documenten van Britse overheidsorganen en functionarissen.
Die nadruk vormt zowel de sterkte als de zwakte van het boek.
Lees verder...
12-jul-2007 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, RECENSIE
->