Is het mohammedanisme een sekte?
In dit hoofdstuk wordt er op gewezen dat zaken die kenmerkend worden geacht voor sektes voorkomen bij allerlei godsdiensten. Er worden een aantal kenmerken van sektes genoemd die bij het mohammedanisme wel en bij andere godsdiensten minder van toepassing zijn.
- God en stichter vormen één onlosmakelijk geheel. Verspreid over de verschillende hoofdstukken wemelt het van de formuleringen over ‘Allah en zijn boodschapper‘.
- De speciale verhouding van de grondlegger tot de andere sekse.
- Extreme haat tegen zogenaamde afvalligen.
- Het feit dat het ‘heilige boek‘ ettelijke verwijzingen bevat naar individuen uit de onmiddellijke omgeving van de grondlegger.
Er is dus wel wat voor te zeggen om het mohammedanisme aan te duiden als sekte. Er zijn echter ook enorme verschillen in vergelijking met sektes.
Tussen mohammedanisme en sektes bestaan overeenkomsten en verschillen. Maar wat is het nut van die vergelijking? Is dat een soort pesterij naar ‘gewone moslims’? Bovendien: sektes zijn niet verboden. En trouwens: ook tegenover groepen die door vrijwel iedereen als sekte worden beschouwd is de algemeen beschaafde benadering dat alleen gekeken wordt naar daadwerkelijk strafbaar gedrag. Hoogstens worden de leden en met name leiders van sektes beter in de gaten gehouden. Als het om sektes gaat hoeft men zich geen illusies te maken over de recruteerbaarheid van volgelingen. Het gaat om de sekteleiders.
De overeenkomst tussen mohammedanisme en sektes is in ieder geval groot genoeg om de theoretici van deze levensbeschouwing scherp in de gaten te houden.
Al-Imaam Mohammad ibn Saalih al-‘Oethaymien : "Veel kinderen krijgen is volgens Mohammed onderdeel van een strijd"
Geboortebeperking met een specifiek aantal kinderen is tegenstrijdig met datgene wat de Wetgever (Allah) behaagt. De profeet beval namelijk om te trouwen met de vruchtbare vrouw, dat wil zeggen de vrouw die veel kinderen baart. Hij gaf als reden aan dat hij over ons gaat wedijveren met de volkeren of (sic) met de profeten.
De mensen van fiqh(2) hebben gezegd:
“Men dient de vrouw te trouwen die bekend staat om haar vruchtbaarheid: of door zichzelf als zij al eerder getrouwd was geweest en zij bekend staat om het baren van veel kinderen, of door haar verwanten zoals haar moeder en haar zus, als zij nog niet eerder getrouwd was.”