Islam of mohammedanisme, wat maakt het uit?
In dit hoofdstuk wordt betoogd dat er een groot verschil in betekenis bestaat tussen de termen ‘islam’ en ‘mohammedanisme’ en dat vrijwel altijd ten onrechte over ‘islam’ gesproken wordt terwijl ‘mohammedanisme’ bedoeld wordt.
De termen islam en moslim verwijzen niet naar Mohammed of Allah maar betekenen zo iets als ‘onderwerping‘ en ‘hij die zich onderwerpt‘ (aan de wil van god). Ze zouden dus ook gebruikt kunnen worden voor niet-mohammedanen. En dat gebeurt ook. Met name door mohammedanen! Sommige publicaties tonen dat mohammedanen zelf ook behoorlijk in de war kunnen raken door het gebruik van de term moslims voor zowel de grotere als voor de kleinere groep.
Het zich beledigd voelen door de neutrale termen mohammedanisme en mohammedaan vormt onderdeel van een offensieve strategie. De term ‘mohammedanisme’ is een meer neutrale en daarmee betere benaming dan het tamelijk ingeburgerde ‘islam’.
Niet iedereen die vast wil houden aan die minder juiste benaming is bewust en actief deelnemer aan bovengenoemde offensieve strategie, integendeel. Die strategie van de lange tenen is echter wel degelijk onderdeel van de agenda van de fundamentalisten en extremisten.
Abdul Jabbar van de Ven : "De Talibaan zijn onze broeders"
Als u een bondgenoot zoekt in de strijd tegen eerwraak, gedwongen uithuwelijking of de praktijken van loverboys, dan ben ik uw bondgenoot. Maar als u van mij vraagt democratie te omarmen, de politiek in te stappen, deel uit te maken van een rechterlijke macht die oordeelt met on-Islamitische wetten, of in het leger te gaan om mijn Moslimbroeders in Afghanistan te doden en (sic) uit te leveren aan de Amerikanen, dan ben ik uw tegenstander en zult u in mij geen bondgenoot vinden. Ja, ik geloof dat alleen de Schepper het recht heeft te bepalen met welke wetten Zijn schepping bestuurd wordt.