Keizers & Kleren
Een knipoog naar het voorwoord van het boek ISLAMOFOBIE? Een nuchter antwoord. Dat besluit met een oproep aan jongeren: "De wereld kent vele weefjonkers en blote keizers. Benoem ze." Bij de indeling van de berichten op deze webstek is doorgeborduurd op de personages uit het sprookje van De Nieuwe Kleren van de Keizer.
Fundamentalisten als veelbelovende hervormers
Een uitgebreide reactie op de kritiek van Alex Voets
Islamofobie? Een nuchter antwoord heeft tot op heden nog niet zo veel inhoudelijke discussie losgemaakt. Via een aantal weblogs die er inhoudelijke aandacht aan besteedden en via mails van enthousiaste lezers bereikte me wel aardig wat lof. Op enkele websteks bleken door mijzelf geschreven aanprijzingen integraal overgenomen.
De kritiek die ik tot nu toe mocht ontvangen was het niet waard om lang bij stil te staan. Op sommige fora werd - zonder enige onderbouwing en zonder verder enige opmerking over de inhoud van het boek - het rare kletspraatje in de wereld gebracht dat ik het boek had geschreven om er rijk van te worden. Elders werd ik vanwege de titel van het boek uitgemaakt voor nazi. Op nog een andere plaats werd ik bekritiseerd omdat de schrijver enkele mensen kende die enthousiast waren over mijn boek en met die mensen had die schrijver ruzie. Dat was de kritiek.
Bij de presentatie van het boek kreeg ik van redacteur Steeph van het weblog Sargasso de belofte dat hij het vóór de verkiezingen zou recenseren: hij heeft dus nog enkele weken om dat waar te maken en ik verwacht dat hij zich aan die belofte houdt. De kamerleden Tofik Dibi van GroenLinks en Paul de Krom van de VVD hebben via Facebook laten doorschemeren dat ze nog iets zullen doen met wat ik naar voren heb gebracht.
En dat was het zo ongeveer.
O nee, ik ben ook nog door enkele bekenden -leuk- en onbekenden -nog leuker- genomineerd voor de “Theodor Award” maar alles bij elkaar genomen viel de aandacht tegen.
Lees verder...
28-mei-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kleermakers, RECENSIE
->
Bouwvoorschriften versus massamoord: u moest u schamen
Geen betuttelracisme: ook iemand die zichzelf zwart noemt heeft recht op harde kritiek
Dit stukje sluit enigszins aan op het voorgaande over 'Islamsoep en Churchill'. De overeenkomst is dat ook dit een reactie is op een stuk dat ik toegestuurd kreeg dankzij mijn 'bekendheid' als schrijver van Islamofobie? Een nuchter antwoord Codfried Egmond stuurde me een lang essay met de opvallende titel Komt er weer een Holocaust? Meneer Egmond houdt er nogal bijzondere opvattingen op na. Op een of andere manier prikkelde zijn betoog me wel want achter elkaar rolde onderstaande tekst er bij mij uit. En zoals de subtitel aangeeft: ik spaar hem niet. Aan het einde kom ik zelfs met de hypothese dat de schrijver een soort Edward Saïd speelt. Dat is uit mijn mond bepaald geen compliment: ik beschouw Saïd als de grootste intellectuele terrorist die het Palestijnse volk tot nu toe heeft voortgebracht. Op de (tamelijk oude) foto staat de huidige Amerikaanse president afgebeeld die gezellig dineert met deze Edward Saïd.
Lees verder...
08-maa-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kleermakers, RECENSIE, De rechtstaat
->
Een top-NSB-er als getuige tegen de jodenstaat
Recensie van "Israël, een onherstelbare vergissing"
In 2008 publiceerde Chris van der Heijden een boekje met de provocerende titel: Israël, een onherstelbare vergissing. Om twee redenen wordt hier -nu nog- een uitgebreide bespreking gewijd aan dit essay. Op de eerste plaats omdat dit werkje een schoolvoorbeeld is van de wijze waarop tegenwoordig jodenhaat in de mainstream-media en de landelijke politiek verwoord wordt. Op de tweede plaats omdat de schrijver docent is aan de School voor de Journalistiek in Utrecht. Misschien houden beide redenen ook verband met elkaar.
Lees verder...
14-feb-2010 | Frans Groenendijk | Categoriën: Weefjonkers, RECENSIE
->
‘De beschavingsmachine’ van Ico Maly
Recensie door Sam van Rooy van: Ico Maly. De beschavingsmachine – Wij en de islam, Epo, 2009
De onzin die KifKif-mediawatcher Ico Maly in zijn boekje De beschavingsmachine – Wij en de islam (Epo, 2009) verkondigt, is afschuwelijk. Ik vond een ‘close reading’ van zijn 164 pagina’s tellende boekje daarom nodig. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Ico Maly is geen islamkenner, wel integendeel. Niet in de eerste plaats omdat zijn boek helemaal niet gaat over de islam, maar omdat hij absoluut niet wist wat ik bedoelde toen ik hem tijdens een islamdebat vroeg of hij het niet gruwelijk vond dat de Organisation of the Islamic Conference (de OIC, bestaande uit 57 islamitische landen) in 1990 de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens verwierp (de Caïro-verklaring) en de sharia in de plaats stelde: geen gelijkheid van man en vrouw en geen vrijheid van meningsuiting.
Maly viel compleet uit de lucht, maar desalniettemin was zijn ‘antwoord’ op mijn vraag niet moeilijk te raden: “ik moest niet alle moslims over dezelfde kam scheren”. Dit terwijl ik enkel het woord ‘moslim’ had gebruikt om hem duidelijk te maken dat net zij de grootste slachtoffers zijn van op de islam gebaseerde regimes zoals de sharia. Ik bedoelde dus - om het met de woorden van Ayaan Hirsi Ali te zeggen - dat er heel wat gematigde moslims zijn, maar geen gematigde islam.
Lees verder...
15-dec-2009 | SamvR | Categoriën: Weefjonkers, RECENSIE
->
Blinde vlekken in de waarneming van het Midden-Oosten; Lessen uit WOI
Boekbespreking van Fromkins “A peace to end all peace"
Dit boek met de fantastisch gekozen, maar niet echt waargemaakte titel, beschrijft vooral de ondergang van het Ottomaanse rijk en de manier waarop westerse, met name Britse, beslissingen hebben bijgedragen aan de manier waarop het Ottomaanse rijk aan zijn einde kwam en het naoorlogse Midden-Oosten tot op de dag van vandaag beïnvloeden.
Ik wilde een boek over dit onderwerp lezen om iets meer te doorgronden van de spanningen tussen het Westen en door het mohammedanisme gedomineerde landen. Een van de redenen waarom het Nederlandse debat over het mohammedanisme zo weinig zinvols oplevert is in mijn ogen namelijk dat wat de onvolprezen Hans Jansen het provincialisme noemt: velen doen alsof het mohammedanisme een Nederlands fenomeen is dat enkele decennia geleden ontstaan is in plaats van een ideologie die al eeuwen lang een zeer grote invloed uitoefent op de cultuur en politiek in een groot deel van de wereld. De betekenis daarvan wordt al heel lang door zeer velen dramatisch onderschat.
De keuze om juist dit boek te lezen werd ingegeven door de titel van het boek en door diverse lovende verhalen die ik er over gezien had, waarbij opviel dat de lof kwam van mensen met heel verschillende invalshoeken en standpunten. Dat is natuurlijk een krachtige aanbeveling.
David Fromkin, die aan deze New York Times bestseller een jaar of tien gewerkt heeft, is van huis uit geen historicus maar jurist. Dat verklaart mogelijk het uitgebreide gebruik van documenten van Britse overheidsorganen en functionarissen.
Die nadruk vormt zowel de sterkte als de zwakte van het boek.
Lees verder...
12-jul-2007 | Frans Groenendijk | Categoriën: Kinderen, RECENSIE
->